شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٧١٨ - لباس تقوا (اعراف/ ٢٦ )
متّقون : (زمر/ ٣٣.) *
كلمۀ «متّقى» اسم فاعل است از باب افتعال كه جمع آن در حالت رفعى «متّقون» و در حالت نصب و جر «متّقين» مىشود، به معنى «پرهيزگاران» كه در اصل از ريشۀ «وقاية» (نگهدارى و حفظ چيزى) گرفته شده است، چنانكه در آيۀ ١٩٤ سورۀ بقره مىخوانيم:
... وَ اِعْلَمُوا أَنَّ اَللّٰهَ مَعَ اَلْمُتَّقِينَ
(تبيين اللّغات لتبيان الايات).
تقيّه يك وسيلۀ مؤثّرى براى مبارزه
«تقيّه» يا «كتمان عقيدۀ باطنى» برخلاف آنچه بعضى مىپندارند به معنى ضعف و ترس و محافظهكارى نيست، بلكه غالبا به عنوان يك وسيلۀ مؤثر براى مبارزه با زورمندان و جبّاران و ظالمان مورد استفاده قرار مىگيرد. كشف اسرار دشمن جز از طريق افرادى كه از روش تقيّه استفاده مىكنند ممكن نيست.
ضربات غافلگيرانه بر پيكرۀ دشمن جز از طريق تقيه و كتمان نقشهها و طرحهاى مبارزه صورت نمىگيرد و مؤمن آل فرعون نيز تقيهاش براى خدمت به آيين موسى (ع) و دفاع از حيات او در لحظات سخت و بحرانى بود، چهچيز از اين بهتر كه انسان فرد مؤمنى در
(*) وَ اَلَّذِي جٰاءَ بِالصِّدْقِ وَ صَدَّقَ بِهِ أُولٰئِكَ هُمُ اَلْمُتَّقُونَ. «و كسى كه سخن صدق بياورد و كسى كه آن را تصديق كند آنها پرهيزگارانند» زمر/ ٣٣.