شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٦١ - كريم و معانى آن (واقعه/ ٤٤ )
در تفسير «مقام كريم» در ميان مفسران گفتگوست، بعضى آن را به معنى قصرهاى مجلل و مساكن پرارزش دانستهاند و بعضى مجالس پرسرور و نشاطانگيز، و بعضى مجالس حكمرانان و زمامداران كه اطرافشان را مأموران سر بر فرمان گرفته بودند، و بعضى نيز آن را به معنى منبرهايى كه خطيبان بر آن سخنرانى مىكردند تفسير كردهاند (منابرى كه در آن به نفع فرعون و حكومت و دستگاه او تبليغات و سخنرانى مىشد). البته معنى اوّل از همه مناسبتر به نظر مىرسد، هرچند اين معانى با هم تضادى ندارند و ممكن است همه در مفهوم آيه جمع باشند، هم قصرهاىشان از آنها گرفته شد و هم موقعيت و قدرتشان و هم جلسات جشن و سرورشان. (ج ٢٣٨/١٥.)
كِرٰامٍ : (عبس/ ١٦.) *
جمع «كريم» به معنى «عزيز و بزرگوار» و در آيۀ مورد بحث، اشاره به عظمت فرشتگان وحى در پيشگاه خداوند و بلندى مقام آنهاست و گاه گفته شده اين تعبير اشاره به پاكى آنها از هرگونه گناه مىباشد همانگونه كه در آيۀ ٢٦-٢٧ سورۀ انبيا در توصيف فرشتگان آمده است:
در آيۀ ١٠ و ١١ سورۀ انفطار مىخوانيم:
در حديثى از امام صادق (ع) مىخوانيم كه فرمود: الحافظ للقرآن العامل به مع السّفرة الكرام البررة. «كسى كه حافظ قرآن باشد و به آن عمل كند با سفيران بزرگوار فرمانبردار الهى خواهد بود»١
(*) كرام بررة. «(سفيرانى) والامقام و مطيع و فرمانبردار و نيكوكار» عبس/ ١٦.
(١) مجمع البيان، ج ٤٣٨/١٠.