شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٣٤ - كَتَمَ (بقره/ ١٤٠ )
بنابراين، خدا بهتر از همهكس مىداند كه آنها، نه يهودى بودند و نه نصرانى؛ شما هم كموبيش مىدانيد كه بسيارى از اين پيامبران قبل از موسى و عيسى در جهان گام گذاردند و اگر هم ندانيد باز بدون اطلاع، چنين نسبتى را به آنها دادن، تهمت و گناه و نيز كتمان حقيقت است. (ج ٤٧٤/١-٤٧٥.)
تَكْتُمُوا : (بقره/ ٤٢.) *
از مادّۀ «كتم» به معنى پنهان داشتن حق كه شايستۀ آشكار كردن است.
خداوند به دنبال پيمانى كه از يهود گرفته بود به چند بخش از دستوراتى كه به آنها داده شده، اشاره مىكند و مىفرمايد: «حق را با باطل نياميزيد و حقيقت را با اينكه مىدانيد كتمان نكنيد»؛ زيرا هم كتمان حق، جرم و گناه است و همآميختن حق و باطل كه هردو از نظر نتيجه، يكسان مىباشند، حق را بگوييد هرچند به زيان شما باشد و باطل را با آن نياميزيد هرچند منافع زودگذرتان به خطر بيفتد.
در آيۀ ٢٨٣ سورۀ بقره در مورد كتمان شهادت مىخوانيم:
اصولا افرادى كه از حقوق ديگران اطلاع دارند موظفند به هنگام دعوت به شهادت، كتمان شهادت نكنند، زيرا كتمان شهادت خود از گناهان بزرگ محسوب مىشود.
البته روشن است كه اداى شهادت در صورتى بر ما واجب مىشود كه ديگران با شهادت خود حق را اثبات نكنند وگرنه در اين صورت از گردن بقيه ساقط خواهد شد و به اصطلاح
(*) وَ لاٰ تَلْبِسُوا اَلْحَقَّ بِالْبٰاطِلِ وَ تَكْتُمُوا اَلْحَقَّ وَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ. بقره/ ٤٢.