شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٢٨٧ - م ر ى م
بههرحال، نامگذارى «مريم» به اين نام از طرف مادرش به هنگام وضع حمل انجام شد:
بايد توجه داشت كه «مريم» در لغت آنها به معنى «زن عبادت كار» بوده است و اين نهايت عشق و علاقۀ اين مادر پاك را براى وقف كردن فرزندش در مسير بندگى خدا نشان مىدهد و لذا به دنبال اين نامگذارى از خدا خواست كه اين نوزاد و فرزندانى را كه در آينده از او بهوجود مىآيند، از وسوسههاى شيطانى بركنار و در پناه لطف خود قرار دهد.
در پيش گفتيم كه همسر زكريا و نيز مادر مريم، خواهر يكديگر بودند و اتفاقا هردو در آغاز، عقيم و نازا بودند، هنگامى كه مادر مريم از لطف پروردگار صاحب چنين فرزند شايستهاى شد و زكريا، اخلاص و ويژگيهاى شگفتآور او را ديد آرزو كرد كه او هم فرزندى پاك و باتقوا همچون مريم داشته باشد كه چهرۀ او آيت و نشانۀ عظمت خداوند و توحيد گردد و با اينكه ساليان درازى از عمر زكريا و همسرش گذشته بود، عشق پروردگار و مشاهدۀ وجود ميوههاى تازه در غير فصل در كنار محراب عبادت مريم، قلب او را لبريز از اميد ساخت كه ممكن است به هنگام پيرى، ميوه فرزند بر شاخسار وجودش آشكار شود. او هنگامى كه مشغول نيايش بود از خداوند تقاضاى فرزند كرد و چيزى نگذشت كه دعاى زكريا به اجابت رسيد و در محراب عبادت، فرشتگان به او بشارت دادند كه خداوند بزودى پسرى به نام «يحيى» به او خواهد داد*
بههرحال، همين زكريا بود كه كفالت مريم را بر عهده گرفت و مريم تحت سرپرستى زكريا بزرگ شد، زيرا چنانكه در تاريخ آمده است، پدر مريم «عمران» قبل از تولد او، چشم از جهان فروبست و مادر او را به بيت المقدس نزد دانشمندان و علماى يهود آورد و گفت:
«اين كودك، هديه بيت المقدس است، سرپرستى او را يك نفر از شما به عهده بگيرد» گفتگو
(*) يحيى، شش ماه از عيسى بن مريم بزرگتر بود و نخستين كسى بود كه نبوت او را تصديق كرد.