شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ١٨٩ - الفاف (نبأ/ ١٦ )
جملۀ:
لفيف: (اسراء/ ١٠٤.) *
از مادّۀ «لف» به معنى «پيچيدن» است و شرح لازم پيرامون اين ماده در پيش داده شد و امّا در آيۀ مورد بحث كه مىگويد: هنگام وعدۀ آخرت همۀ شما را دستهجمعى به دادگاه عدل الهى مىآوريم، منظور گروهى است كه كاملا درهمآميخته و بههم پيچيده شدهاند، بهطورى كه شخص و قبيلۀ آنها شناخته نمىشود.
جملۀ
ل ف ى
أَلْفَيٰا : (يوسف/ ٢٥.) ●
از مادّۀ «الفاء» به معنى «يافتن ناگهانى» است. الفيت يعنى «يافتم» و نيز: الفى الشّئ، يعنى «آن را يافت».
در آيۀ ١٧٠ سورۀ بقره به واژۀ «الفينا» برمىخوريم، آنجا كه به منطق سست مشركان در
(*) ... فَإِذٰا جٰاءَ وَعْدُ اَلْآخِرَةِ جِئْنٰا بِكُمْ لَفِيفاً. «... امّا هنگامى كه وعدۀ آخرت فرارسد همۀ شما را دسته جمعى (به آن دادگاه عدل) مىآوريم» اسراء/ ١٠٤.
(●) ... وَ أَلْفَيٰا سَيِّدَهٰا لَدَى اَلْبٰابِ... «و در اين هنگام آن دو، آقاى آن زن را (شوهر زليخا را) دم در يافتند» يوسف/ ٢٥.