شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٩٧ - كفّل (آل عمران/ ٣٧ )
در آيۀ مورد بحث، مفسران هردو معنى را احتمال دادهاند. نخست اينكه به معنى «جمع كردن» باشد و در اين صورت مفهوم آيه اين است: «ما تو را جز براى مجموع مردم جهان نفرستاديم تا (آنها را به پاداشهاى الهى) بشارت دهى و (از عذاب او) بترسانى...»، يعنى جهانى بودن دعوت پيامبر اسلام (ص) را شرح مىدهد.
روايات متعددى كه در تفسير آيه از طرق شيعه و اهل سنت نقل شده نيز همين تفسير را تقويت مىكند.
تفسير ديگرى كه براى آيه ذكر شده از معنى دوم «كف» به معنى «منع» گرفته شده است.
طبق اين تفسير «كافّة» صفت پيامبر (ص) مىشود١
ك ف ل
كفّل: (آل عمران/ ٣٧.) ○
واژۀ «كفالت» در اصل، به معنى «ضميمه كردن چيزى به ديگرى» است و به همين مناسبت به افرادى كه سرپرستى كودكى را به عهده مىگيرند» «كافل» يا «كفيل» گفته مىشود، زيرا در حقيقت او را منضم به خود مىكنند.
اين مادّه هرگاه به صورت ثلاثى مجرد (كفل بدون تشديد) استعمال شود به معنى به عهده گرفتن كفالت و سرپرستى است و هنگامى كه به صورت ثلاثى مزيد (كفّل با تشديد) استعمال شود به معنى انتخاب كفيل براى ديگرى است.
(١) گاهى «تاء» به اسم فاعل ملحق مىشود و معنى مبالغه را مىرساند نه تأنيث، مانند «راوية» (نقلكنندۀ سخن يا حديث، راوى كه تاء آن براى مبالغه است).
(○) ... وَ كَفَّلَهٰا زَكَرِيّٰا... «و خداوند، زكريا را به عنوان كفالت مريم انتخاب كرد» آل عمران/ ٣٧.