شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٩١ - كفرة (عبس/ ٤٢ )
از اين آيات بخوبى استفاده مىشود كه در صحنۀ قيامت آثار عقايد و اعمال سوء انسانها و تاريكى كفر و زشتى اعمال آنها بخوبى در چهرههايشان نمايان است، گويى گردوغبار سياهى بر چهرههايشان نشسته و هالهاى از دود آنها را در خود فروبرده، آثار غم و اندوه و رنج سراسر وجودشان را فراگرفته است. (ج ١٦٠/٢٦-١٦١.)
كوافر : (ممتحنه/ ١٠.) *
جمع «كافرة» به معنى «زنان كافر» است و اين واژه فقط يكبار در قرآن كريم به كار رفته**
در اينكه آيا اين حكم مخصوص زنان مشرك است و يا اهل كتاب، مانند زنان مسيحى و يهودى، در ميان فقها محل بحث است و روايات در اين زمينه مختلف است كه شرح آن را بايد در كتب فقه بررسى كرد، ولى ظاهر آيه مطلق است و همۀ زنان كافر را شامل مىشود و شأن نزول آن را محدود نمىكند، امّا مسألۀ عده در اينجا به طريق اولى برقرار است، چرا كه اگر فرزندى از آن زن متولد شود فرزندى است مسلمان، زيرا پدرش مسلمان بوده است.
(ج ٤٠/٢٤.)
كفور: (انسان/ ٣.) ○
صيغۀ مبالغه است و به انسان بسيار ناسپاس گفته شده است و آن واژهاى است كه هم در مورد كفران نعمت به كار مىرود و هم در مورد كفر اعتقادى و معنى عميقترى از «كافر»
(*) ... وَ لاٰ تُمْسِكُوا بِعِصَمِ اَلْكَوٰافِرِ... ممتحنه/ ١٠.
(**) المعجم الاحصائى لالفاظ القرآن الكريم، ج ١٢٥٣/٣.
(○) إِنّٰا هَدَيْنٰاهُ اَلسَّبِيلَ إِمّٰا شٰاكِراً وَ إِمّٰا كَفُوراً. انسان/ ٣.