شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٨٨ - كفات (مرسلات/ ٢٥ )
«آيا زمين را مركز اجتماع انسانها قرار نداديم؟» (١
منظور اين است كه زمين قرارگاهى است براى همۀ انسانها، زندگان را روى خود جمع مىكند و تمام حوايج و نيازهايشان را در اختيارشان مىگذارد و مردگان آنها را نيز در خود جاى مىدهد كه اگر زمين آماده براى دفن مردگان نبود عفونت و بيماريهاى ناشى از آن فاجعهاى براى همۀ زندگان بهوجود مىآورد.
آرى زمين همچون مادرى كه فرزندان را دور خود جمع مىكند و زير پروبال خويش قرار مىدهد انسانها را روى خود جاى مىدهد، نوازش مىكند، تغذيه مىكند، لباس مىپوشاند، مسكن مىدهد و همۀ حوايجشان را تأمين مىكند و مردگان آنها را نيز در دل خود نگاه مىدارد و جذب مىكند و آثار سوء آنها را از بين مىبرد.
بعضى در اينجا «كفات» را به معنى «پرواز سريع» تفسير كردهاند و آيه را اشاره به حركت زمين به دور آفتاب و حركات ديگر مىدانند كه در زمان نزول قرآن مسلما كشف نشده بود. ولى با توجه به آيه بعد از آن، يعنى: ٢٣
(١) كفاتا: مفعول دوم است براى «جعلنا» و مصدرى است كه به معنى اسم فاعل آمده است.
(٢) أَحْيٰاءً وَ أَمْوٰاتاً، حال است براى ضمير مفعولى محذوفى و در تقدير: كِفٰاتاً لكم أَحْيٰاءً وَ أَمْوٰاتاً مىباشد.
(٣) تفسير برهان، ج ٤١٧/٤ (به نقل از تفسير على بن ابراهيم).