شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٨٦ - كعبه (مائده/ ٩٧ )
كَوٰاعِبَ : (نبأ/ ٣٣.) *
جمع «كاعب» به معنى دوشيزهاى است كه تازه برآمدگى سينۀ او آشكار شده و اشاره به آغاز جوانى است.
اين واژه، از مادّۀ «كعب» و در اصل به معنى «برآمدگى پشت پا» است، ولى به هر نوع بلندى و برآمدگى اطلاق شده است، از جمله به زنانى كه تازه سينۀ آنها برجستگى پيدا كرده، «كاعب» گفته مىشود كه جمع آن «كواعب» است.
آيۀ مورد بحث، بخشى از پاداش عظيم پرهيزگاران در بهشت است كه پس از ذكر باغهاى سرسبز و ميوههاى متنوع به همسران بهشتى كه يكى ديگر از مواهب پرهيزگاران است اشاره مىكند و مىافزايد: «براى آنها حوريانى است بسيار جوان كه تازه برآمدگى سينۀ آنها ظاهر شده و همسن و سالند»
جملۀ مذكور بيشتر در مورد جنس مؤنث به كار مىرود و به گفتۀ بعضى، اين همسن و سال بودن ممكن است در ميان خود زنان بهشتى باشد، يعنى همگى جوان و همسان در زيبايى و حسن و جمال و اعتدال و يا ممكن است اين تناسب ميان آنها و همسرانشان باشد، چرا كه توافق سنى ميان دو همسر سبب مىشود كه بهتر احساسات يكديگر را درك كنند، ولى تفسير اول مناسبتر به نظر مىرسد. (ج ٤٨/٢٦-٤٩.)
ك ف أ
كُفُواً : (اخلاص/ ٤.) ○
در اصل به معنى همطراز در مقام و منزلت و قدر است و سپس به هرگونه شبيه و مانند
(*) وَ كَوٰاعِبَ أَتْرٰاباً. «و حوريانى بسيار جوان و همسن و سال» نبأ/ ٣٣.
(○) وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً أَحَدٌ. «و براى او هرگز شبيه و مانندى نبوده است» اخلاص/ ٤.