شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٧٩٥ - يَوْمُ اَلتَّغ١٦٤٨ ابُنِ (تغابن/ ٩ )
شاهد بر اين سخن چند امر است:
الف: اگر منظور عذابهاى معمولى دنيا و يا پيروزيهايى همچون پيروزى مسلمانان در جنگ بدر و روز فتح مكه بود - همانگونه كه بعضى از مفسران گفتهاند - جملۀ:
ب: اگر منظور از «يوم الفتح» روز قيامت بوده باشد آنچنان كه بعضى از مفسران پذيرفتهاند، با جملۀ:
ج: تعبير به «فتح» در مورد «عذاب استيصال» در قرآن مجيد كرارا ديده مىشود، مانند آيۀ ١١٨ سورۀ شعرا، آنجا كه نوح (ع) مىگويد:
ولى اگر منظور، عذاب استيصال در دنيا بوده باشد، با آنچه در بالا گفتيم مىسازد و با تمام قراين فوق هماهنگ است و در واقع تهديدى است براى كافران و ظالمان كه اينقدر درخواست وعدۀ پيروزى مؤمنان و عذاب استيصال براى كفار نكنيد كه اگر اين درخواست شما عملى شود، ديگر نه مجالى به شما داده مىشود و نه اگر مجال پيدا كنيد و ايمان آوريد پذيرفته خواهد شد.
اين معنى مخصوصا تناسب زيادى با آيات گذشته در مورد هلاك اقوام سركشى كه در قرون پيشين زندگى مىكردند و گرفتار مجازات الهى شدند و نابود گشتند، دارد.
زيرا كفار مكه با شنيدن اين سخن كه در دو آيۀ قبل آمده طبعا از روى لجاجت، تقاضاى