شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٦٨٢ - تَطَؤُه١٦٤٨ ا (احزاب/ ٢٧ )
و ط أ
تَطَؤُهٰا : (احزاب/ ٢٧.) ●
از مادۀ «وطأ» به معنى «گام نهادن، لگدكوب كردن» است و گاه به معنى «توافق كردن» آمده، ولى در آيۀ مورد بحث به همان معنى اول (گام نهادن) است، پس از اينكه مسلمانان در غزوۀ «بنى قريظه» پيروز شدند، خانهها و اموالشان در اختيار مسلمين قرار گرفت و بهطورى كه قرآن مىگويد «خداوند زمينى در اختيارتان قرار داد كه هرگز در آن گام ننهاده بوديد»
در اينكه منظور از اين زمين كدام سرزمين است؟ در ميان مفسران گفتگوست: بعضى آن را اشاره به سرزمين خيبر دانستهاند و بعضى سرزمين مكه و بعضى روم و ايران، ولى هيچيك از اين احتمالات با ظاهر آيه سازگار نيست، چرا كه اين سرزمينها (مثلا مكه) سرزمينى نبوده كه مسلمانان در آن گام ننهاده باشند، در حالى كه قران مىگويد: زمينى را در اختيارتان گذارد كه در آن گام ننهاده بوديد، ظاهر اين جمله اشاره به باغها و اراضى مخصوصى است كه در اختيار «بنى قريظه» بود و كسى حق ورود به اين اماكن را نداشت، چرا كه يهود در حفظ و انحصار اموال خويش سخت مىكشيدند.
در آيۀ ١٢٠ سورۀ توبه به جملۀ
(●) وَ أَوْرَثَكُمْ أَرْضَهُمْ وَ دِيٰارَهُمْ وَ أَمْوٰالَهُمْ وَ أَرْضاً لَمْ تَطَؤُهٰا... «و زمينها و خانهها و اموالشان را در اختيار شما گذاشت و (همچنين) زمينى را كه هرگز در آن گام ننهاده بوديد...» احزاب/ ٢٧.