شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٦٦٥ - سَعَةٍ (طلاق/ ٧ )
سَعَةٍ : (طلاق/ ٧.) ●
نيز به معنى «گشايش و توانايى» است و آيه دربارۀ نفقۀ زنان مطلّقه است، يعنى مردانى كه امكانات وسيع دارند و از قدرت مالى برخوردارند (به اندازۀ توانايى) بايد از امكانات خود به آنها انفاق كنند
آيا اين دستور، يعنى انفاق به اندازۀ توانايى، مربوط به زنانى است كه بعد از جدايى، شير دادن كودكان را برعهده مىگيرند و يا مربوط به ايّام عده است كه در آيات قبل بهطور اجمال اشاره شده بود و يا مربوط به هردو است؟
معنى اخير از همه مناسبتر است، هرچند جمعى از مفسران، آن را تنها مربوط به زنان شيرده دانستهاند، در حالى كه در آيات گذشته در اين باره تعبير به «اجر» شده نه «نفقه و انفاق».
بههرحال آنها كه توانايى كافى دارند، بايد مضايقه و سختگيرى نكنند و آنها كه تمكن مالى ندارند، بيش از توانايى خود مأمور نيستند و زنان نمىتوانند ايرادى به آنها داشته باشند.
در آيۀ ٢٣٦ سورۀ بقره به واژۀ «موسع» برمىخوريم كه اسم فاعل از مادۀ «سعة» به معنى «توانگر» است (در مقابل مقتر به معنى تنگدست)، آنجا كه مىفرمايد: «اگر زنان را قبل از آميزش جنسى و تعيين مهر طلاق دهيد گناهى بر شما نيست، آنها را (با هديهاى مناسب)
(●) لِيُنْفِقْ ذُو سَعَةٍ مِنْ سَعَتِهِ... «آنها كه امكانات وسيعى دارند بايد از امكانات وسيع خود انفاق كنند...» طلاق/ ٧.