شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٦٢٩ - و ج ه
و ج ل
وَجِلَتْ : (انفال/ ٢.) ●
از مادۀ «وجل» به فتح اول و دوم، همان حالت خوف و ترسى است كه به انسان دست مىدهد (ترسان) كه سرچشمۀ آن يكى از دو چيز است، گاهى به خاطر درك مسؤوليتها و احتمال عدم قيام به وظايف لازم در برابر خدا مىباشد و گاهى به خاطر درك عظمت مقام و توجه به وجود بىانتها و پرمهابت اوست.
آيۀ مورد بحث و نيز آيۀ ٦٠ سورۀ مؤمنون دربارۀ صفات ويژه مؤمنان و سبقتگيرندگان و پيشگامان در خيرات است، كسانى كه از خوف پروردگارشان در عين حال بيمناك و نگرانند:
در اين آيه «وجلة» (ترسان) از مادۀ مذكور گرفته شده و به اين شكل فقط يكبار در قرآن آمده است. (ج ٨٦/٧، ج ٢٦٤/١٤.)
و ج ه
وَجَّهْتُ : (انعام/ ٧٩.) *
از باب تفعيل (توجيه) به معنى «روى كردن به سوى چيزى» است:
اصولا «وجه» در لغت به معنى «صورت» است، ولى از آنجا كه صورت آيينۀ روح و دل
(●) إِنَّمَا اَلْمُؤْمِنُونَ اَلَّذِينَ إِذٰا ذُكِرَ اَللّٰهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ... «مؤمنان تنها كسانى هستند كه هر وقت نام خدا برده شود دلهاشان ترسان مىگردد...» انفال/ ٢.
(*) إِنِّي وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِي فَطَرَ اَلسَّمٰاوٰاتِ وَ اَلْأَرْضَ... انعام/ ٧٩.