شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٦١٨ - و ب ق
و ب ر
اوبار: (نحل/ ٨٠.) ●
جمع «وبر» (بر وزن ظفر) به معنى «كرك يا پشم شتر» كه بسيار نرم و لطيف است برخلاف موهاى بز كه عرب آن را «شعر» مىنامد كه كاملا خشن است، ولى «پشم» (صوف) از نظر كيفيت بين اين دو قرار دارد، يعنى از «شعر» (موى) كمى نرمتر و از «وبر» (كرك) كمى خشنتر است. اين سه واژه به صورت جمع: (اوبار؛ اشعار و اصواف) در قرآن مجيد در آيۀ مورد بحث به كار رفته است. (ج ٣٤٤/١١.)
و ب ق
يُوبِقْهُنَّ : (شورى/ ٣٤.) *
از باب افعال (ايباق) به معنى «هلاك گردانيدن» است. مادۀ اصلى آن «وبوق» (بر وزن نبوغ) به معنى «هلاكت» است و كلمه «موبق» به فتح ميم از همين ماده است، چنانكه در آيۀ ٥٢ سورۀ كهف مىخوانيم
«موبق» هم ممكن است مصدر ميمى باشد به معنى «هلاك شدن و از بين رفتن» و يا اسم
(●) ... وَ مِنْ أَصْوٰافِهٰا وَ أَوْبٰارِهٰا وَ أَشْعٰارِهٰا أَثٰاثاً وَ مَتٰاعاً إِلىٰ حِينٍ. «... و (خداوند براى شما) از پشمها و كركها و مويهاى چهارپايان، اثاث و متاع (وسائل زندگى) تا زمان معينى قرار داد» نحل/ ٨٠.
(*) أَوْ يُوبِقْهُنَّ بِمٰا كَسَبُوا وَ يَعْفُ عَنْ كَثِيرٍ. «يا اگر خدا بخواهد آنها را (كشتيها را) به خاطر اعمالى كه سرنشينانش مرتكب شدهاند نابود مىسازد و در عين حال بسيارى را مىبخشد» شورى/ ٣٤.