شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٥٨٤ - ه ر ت
آيۀ مورد بحث در ادامۀ سخنان مؤمنان جنّ است كه به ديگران هشدار مىدهند و مىگويند: «ما يقين داريم كه هرگز نمىتوانيم بر ارادۀ خداوند در زمين غالب شويم و نمىتوانيم از پنجۀ قدرت او فرار كنيم»
بنابراين اگر تصور مىكنيد از كيفر و مجازات خدا با فرار كردن به گوشهاى از زمين يا نقطهاى از آسمانها نجات يابيد سخت در اشتباهيد، به اين ترتيب جملۀ اوّل اشاره به فرار كردن از پنجۀ قدرت خداوند در زمين و جملۀ دوم اشاره به فرار كردن مطلق، اعم از زمين و آسمان است.
اين احتمال نيز در تفسير آيه وجود دارد كه اوّلى اشاره به اين است كه نمىتوان بر خداوند غالب شد و دومى اشاره به اين است كه نمىتوان از پنجۀ عدالت او گريخت، بنابراين وقتى نه راه غلبه وجود دارد و نه راه گريز، چارهاى جز تسليم فرمان عدالت او نيست.
(ج ١١٦/٢٥.)
ه ر ت
«هٰارُوتَ» : (بقره/ ١٠٢.) *
(من اعلام القرآن) «هاروت» و «ماروت» دو فرشته از فرشتگان الهى بودند كه به مردم، سحر و طريق ابطال آن را مىآموختند تا به اين وسيله سحر ساحران را باطل سازند.
در برهان قاطع آمده است: هاروت بر وزن ماروت، نام يكى از آن دو فرشته است كه در چاه بابل سرازير آويخته به عذاب الهى گرفتارند. اگر كسى بر آن چاه به طلب جادويى رود او را تعليم دهند. گويند اين لغت اگرچه عجمى است، ليكن فارسى نيست. كلمۀ «هاروت
(*) ... وَ مٰا أُنْزِلَ عَلَى اَلْمَلَكَيْنِ بِبٰابِلَ هٰارُوتَ وَ مٰارُوتَ... «و (نيز يهود) از آنچه بر دو فرشتۀ بابل «هاروت و ماروت» نازل شد پيروى كردند» بقره/ ١٠٢.