شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٥٥٨ - مَن١٦٤٨ اصٍ (ص/ ٣ )
ن و ش
تناوش : (سبا/ ٥٢.) ○
از مادّۀ «نوش» (بر وزن خوف) به معنى «برگرفتن چيزى» و يا دسترسى پيدا كردن است و بعضى آن را به معنى گرفتن با سهولت دانستهاند و مفهوم آيۀ مورد بحث اين است كه «آنها (مشركان لجوج) چگونه مىتوانند به آسانى به چنين هدف دوردستى راهيابند و يا دسترسى به آن پيدا كنند؟». (ج ١٥٥/١٨.)
ن و ص
مَنٰاصٍ : (ص/ ٣.) ●
از مادّۀ «نوص» (بر وزن قوس) به معنى «پناهگاه و فريادرس» است، مىگويند عرب هنگامى كه حادثۀ سخت و وحشتناكى رخ مىداده، مخصوصا در جنگها، اين كلمه را تكرار مىكرده است و مىگفته: «مناص، مناص» يعنى پناهگاه كجاست، پناهگاه كجاست؟ و چون اين مفهوم با «فرار كردن» مقارن است، گاهى به معنى «محل فرار» نيز آمده است. (ج ٢١١/١٩.)
(○) وَ قٰالُوا آمَنّٰا بِهِ وَ أَنّٰى لَهُمُ اَلتَّنٰاوُشُ مِنْ مَكٰانٍ بَعِيدٍ. «آنها مىگويند ما به آن (قرآن و آورندهاش و مبدأ و معاد) ايمان آورديم، ولى چگونه آنها مىتوانند از آن فاصلۀ دور، دسترسى به آن پيدا كنند» سبأ/ ٥٢.
(●) ... فَنٰادَوْا وَ لاٰتَ حِينَ مَنٰاصٍ. «و به هنگام نزول عذاب فرياد مىزدند، ولى وقت نجات گذشته بود» ص/ ٣. (يعنى پناهگاه يا گريزگاهى براى آنها نبود).