شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٥٤٢ - نهار (اسراء/ ١٢ )
١
انهار : (بقره/ ٢٥.) ○
جمع «نهر» (بر وزن قمر) به معنى «جوى، رود يا آب روان» است و جمع «نهر» (بر وزن قهر)، «انهر» است، مانند كلب و اكلب، امّا جمع اخير در قرآن نيامده است. در اينجا سخن از نهرهاى بهشت است كه پيوسته از زير درختان آن جارى است، باغهايى است كه هميشه آب فراوان در اختيار دارد، آبهايى كه متعلق به خود آن است و هرگز قطع نمىشود، خشكسالى و كمبود آب آن را تهديد نمىكند درست به عكس باغهاى اين دنيا كه آب دائم ندارند و بايد گاهگاه از خارج، آب براى آنها بياورند و چندان طراوتى ندارند. (ج ١٣٩/١-١٤٠.)
نهار : (اسراء/ ١٢.) ●
به معنى «روز» است (بين طلوع فجر و غروب آفتاب يا طلوع آفتاب و غروب آن)، اين واژه به شكل «نهار» ٥٤ بار و به شكل «نهارا» ٣ بار و جمعا ٥٧ بار در قرآن مجيد تكرار شده است.
(١) تفسير در المنثور، ج ١٣٩/٦.
(○) ... جَنّٰاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا اَلْأَنْهٰارُ... «باغهايى (در بهشت) كه نهرها از زير درختانش جارى است» بقره/ ٢٥.
(●) وَ جَعَلْنَا اَللَّيْلَ وَ اَلنَّهٰارَ آيَتَيْنِ... «ما شب و روز را دو نشانه (توحيد و عظمت خود) قرار داديم» اسراء / ١٢.