شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٤٦٠ - نَصْرُ (روم/ ٤٧ )
در حقيقت هم مظلوم موظف به مقاومت در برابر ظالم و فرياد برآوردن است و هم مؤمنان ديگر موظف به پاسخگويى او هستند، همانگونه كه در آيۀ ٧٢ سورۀ انفال مىخوانيم:
در آيۀ ١٠ سورۀ قمر، اين واژه به معنى «انتقام گرفتن» آمده است، هنگامى كه نوح (ع) از هدايت قوم خود بكلى مأيوس گشت به درگاه الهى عرضه داشت:
در اينجا «انتصر» (يارى طلبيدن) به معنى «انتقام گرفتن» تفسير شده، انتقامى روى حساب عدل و حكمت. بعضى گفتهاند در تقدير «انتصرلى» يعنى «مرا يارى كن» بوده است. (ج ٤٦٤/٢٠، ج ٣١/٢٣.)
نَصْرُ : (روم/ ٤٧.) ●
مصدر است به معنى «يارى كردن» و در مشتقات آن پيش از اين سخن گفتيم و بعد از اين نيز سخن خواهيم گفت.
خداوند در اين آيه يارى كردن مؤمنان
(●) ... وَ كٰانَ حَقًّا عَلَيْنٰا نَصْرُ اَلْمُؤْمِنِينَ. «همواره اين حق بر ما بوده است كه مؤمنان را يارى كنيم» روم/ ٤٧.