شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٤٥٨ - ن ص ر
بعضى ديگر گفتهاند: «توبۀ نصوح» آن است كه واجد سه شرط باشد: ترس از اينكه پذيرفته نشود، اميد به اينكه پذيرفته شود، و ادامۀ اطاعت خدا.
يا اينكه «توبۀ نصوح» آن است كه گناه خود را همواره در مقابل چشم خود، ببينى و از آن شرمنده باشى. يا اينكه «توبۀ نصوح» آن است كه مظالم را به صاحبانش بازگرداند و از مظلومان حليت بطلبد و بر اطاعت خدا اصرار ورزد.
يا اينكه «توبۀ نصوح» آن است كه در آن سه شرط باشد: كم سخن گفتن، كم خوردن و كم خوابيدن. يا اينكه «توبۀ نصوح» آن است كه توأم با چشمى گريان و قلبى بيزار از گناه باشد... و مانند اينها كه همگى شاخوبرگ يك واقعيت است و اين توبۀ خالص و كامل است.
در حديثى از پيغمبر گرامى اسلام (ص) مىخوانيم هنگامى كه «معاذ بن جبل» از توبۀ نصوح سؤال كرد، در پاسخ فرمود: ان يتوب التّائب ثمّ لا يرجع فى ذنب كما لا يعود اللّبن الى الضّرع. «آن است كه شخص توبهكننده به هيچوجه بازگشت به گناه نكند آنچنانكه شير به پستان هرگز بازنمىگردد١
اين تعبير لطيف بيانگر اين واقعيت است كه توبۀ نصوح چنان انقلابى در انسان ايجاد مىكند كه راه بازگشت به گذشته را بكلى بر او مىبندد، همانگونه كه بازگشت شير به پستان غيرممكن است. (ج ٢٩٠/٢٤-٢٩١.)
ن ص ر
نَصَرَكُمُ : (توبه/ ٢٦.) *
از مادّۀ «نصر» به معنى «يارى كردن» است و هرگاه با «على» متعدى شود به معنى «يارى
(١) مجمع البيان، ج ٣١٨/١٠.
(*) لَقَدْ نَصَرَكُمُ اَللّٰهُ فِي مَوٰاطِنَ كَثِيرَةٍ... «خداوند شما را در ميدانهاى زيادى يارى كرد» توبه/ ٢٦.