شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٤٤٣ - ن ش ر
ن ش ر
أَنْشَرَهُ : (عبس/ ٢٢.) *
از مادّۀ «انشار» به معنى «گستردن (پراكندن) بعد از جمع كردن» است و اين تعبير جالبى است كه نشان مىدهد با مرگ، زندگى انسان بكلى جمع مىشود و در رستاخيز در محيطى بزرگتر و عاليتر گسترش مىيابد.
قابل توجه اينكه در مسألۀ مردن و در قبر پنهان شدن تعبير به «مشيت الهى» شده است، ولى در آيۀ مورد بحث مىگويد: «هر وقت خدا بخواهد او را زنده مىكند»
اين تفاوت تعبير ممكن است به خاطر آن باشد كه هيچكس از تاريخ وقوع اين حادثۀ بزرگ (قيام قيامت) آگاه نيست و تنها اوست كه مىداند، ولى در مورد مرگ بهطور اجمال معلوم است كه انسان بعد از پيمودن يك عمر طبيعى خواهناخواه مىميرد. (ج ١٤١/٢٦.)
يُنْشِرُونَ : (انبياء/ ٢١.) ○
از مادّۀ «نشر» به معنى «گستردن چيز پيچيده» (گشودن و پهن كردن) است و به صورت
(*) ثُمَّ إِذٰا شٰاءَ أَنْشَرَهُ. «سپس هر زمان بخواهد او را زنده مىكند» عبس/ ٢٢.
(○) أَمِ اِتَّخَذُوا آلِهَةً مِنَ اَلْأَرْضِ هُمْ يُنْشِرُونَ. «آيا آنها خدايانى از زمين برگزيدند كه خلق مىكنند و منتشر مىسازند؟» انبياء/ ٢١.