شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٤٤٢ - منشآت (الرحمن/ ٢٤ )
ديگر اينكه منظور برنامۀ قيام براى نماز و عبادت و تلاوت قرآن است، همانگونه كه در حديثى از امام باقر (ع) و امام صادق (ع) نقل شده كه فرمودند: «منظور قيام در آخر شب براى نماز شب است١
«منظور برخاستن از بستر است كه هدفى جز خدا نداشته باشد٢
سوم اينكه منظور آن «حالات معنوى و روحانى» و «نشاط و جذبۀ ملكوتى» است كه در دل و جان انسان در اين ساعات مخصوص شب بهوجود مىآيد كه آثارش در روح انسان عميقتر و دوامش بيشتر است. (ج ١٧٥/٢٥.)
نشأة : (عنكبوت/ ٢٠.) ○
در اصل به معنى «ايجاد (آفرينش) و تربيت چيزى» است، در آيه مىخوانيم: «خداوند جهان آخرت را ايجاد مىكند»
گاه از دنيا به «نشأة اولى» و از قيامت به «نشأة آخرت» تعبير مىشود، چنانكه در آيۀ ٤٧ سورۀ نجم مىخوانيم: آيا انسان خبر ندارد كه در كتب پيشين آمده «كه بر خداوند است ايجاد عالم ديگر»
منشآت : (الرحمن/ ٢٤.) ●
اسم مفعول، جمع «منشأ» از «انشاء» به معنى «ايجاد» است، بعضى آن را به معنى
(١) مجمع البيان، ج ٣٧٨/١٠.
(٢) نور الثقلين، ج ٤٤٨/٥، حديث ١٦.
(○) ... ثُمَّ اَللّٰهُ يُنْشِئُ اَلنَّشْأَةَ اَلْآخِرَةَ... «سپس خداوند جهان آخرت را ايجاد مىكند» عنكبوت/ ٢٠.
(●) وَ لَهُ اَلْجَوٰارِ اَلْمُنْشَآتُ فِي اَلْبَحْرِ كَالْأَعْلاٰمِ. «و براى خداست كشتيهاى ساخته شدهاى كه در دريا به حركت درمىآيند كه همچون كوهى هستند» الرحمن/ ٢٤.