شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٤٢٧ - ن س أ
اين واژه اگر اسم مكان باشد، در اين صورت يعنى بعد از پايان گرفتن طوفان، كشتى ما را در سرزمينى فرود آور كه داراى بركات فراوانى باشد و ما بتوانيم با آسودگى خاطر به زندگى خود ادامه دهيم و در صورتى كه مصدر ميمى باشد، يعنى ما را به طرز شايستهاى فرود آر، چرا كه بعد از پايان گرفتن طوفان به هنگام نشستن كشتى بر زمين، خطرات زيادى اين سرنشينان را تهديد مىكرد، نبودن جاى مناسب براى زندگى، كمبود غذا، انواع بيماريها، نوح از خدا مىخواهد كه او را به نحوى سالم و شايسته بر زمين فرود آورد. (ج ٢٣١/١٤.)
ن س أ
نسئ : (توبه/ ٣٧.) *
بر وزن كثير، از مادّۀ «نسأ» به معنى «تأخير انداختن» است. اين كلمه مىتواند اسم مصدر يا مصدر باشد و به دادوستدهايى كه پرداخت پول آن به تأخير مىافتد «نسيئة» به فتح نون (- نسيه) گفته مىشود.
ارباب لغت مادّۀ «نسى» را بر دو وجه دانستهاند: ١ - فرو گذاشتن (ترك كردن)، ٢ - فراموش كردن (از ياد بردن)، براى مثال در آيۀ ١٠٦ سورۀ بقره مىخوانيم:
در اين آيه به معنى «متروك ساختن» است، يعنى: هرچه از آيات قرآن را نسخ كنيم، يا حكم آن را متروك سازيم حكمى بهتر از آن و يا همانند آن را بياوريم**
(*) إِنَّمَا اَلنَّسِيءُ زِيٰادَةٌ فِي اَلْكُفْرِ... «نسئ (جابجا كردن و تأخير ماههاى حرام) افزايشى در كفر (مشركان) است...» توبه/ ٣٧.
(**) به نقل از قاموس قرآن، تأليف فقيه دامغانى و نيز از كتاب وجوه قرآن، ابو الفضل حبيش بن ابراهيم تفليسى، ص ٢٨٥.