شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٣٦٨ - تَمِيدَ (لقمان/ ١٠ )
در حديثى مىخوانيم كه: شخصى از امام صادق (ع) پرسيد: آب چه طعمى دارد؟ امام نخست فرمود: «به منظور ياد گرفتن سؤال كن نه به منظور بهانهجويى!» سپس اضافه فرمود:
«طعم آب، طعم حيات و زندگى است، خداوند مىگويد: ما هر موجود زندهاى را از آب آفريديم»؛ مخصوصا هنگامى كه انسان در تابستان پس از يك تشنگى طولانى و ممتد در آن هواى سوزان به آب گوارايى مىرسد، موقعى كه نخستين جرعههاى آب را فرومىبرد، احساس مىكند كه روح و جان به كالبدش دميده مىشود. در واقع امام مىخواهد ارتباط و پيوستگى زندگى و آب را با اين تعبير زيبا مشخص كند. (ج ٢٦/٩، ج ٣٩٦/١٣-٣٩٧.)
م ى د
تَمِيدَ : (لقمان/ ١٠.) ●
از مادّۀ «ميد» (بر وزن صيد) و «ميدان» به معنى «تزلزل و اضطراب اشياء عظيم» است و به عبارت ديگر به معنى لرزش و حركت ناموزون اشياء بزرگ است و جملۀ:
بههرحال، خداوند در زمين كوهها را ثابت و مستقر ساخت تا انسانها را نلرزاند، چرا
(●) ... وَ أَلْقىٰ فِي اَلْأَرْضِ رَوٰاسِيَ أَنْ تَمِيدَ بِكُمْ... «و در زمين كوههايى افكند تا شما را مضطرب و متزلزل نكند» لقمان/ ١٠.