شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٣٦١ - مور (طور/ ٩ )
م و ر
مور: (طور/ ٩.) ●
به فتح ميم در مصدر (بر وزن قول) در لغت به معانى مختلفى آمده است، راغب در مفردات مىگويد: «مور» به معنى «جريان سريع» است و نيز مىگويد: گردوغبارى را كه باد به هرسو مىبرد «مور» مىگويند.
در لسان العرب نيز آمده است كه «مور» به معنى «حركت و رفتوآمد» است، به معنى «موج و سرعت» نيز آمده، بعضى نيز «مور» را به «حركت دورانى» تفسير كردهاند.
از مجموع اين تفسيرها استفاده مىشود كه «مور» همان حركت سريع و دورانى و توأم با رفتوآمد و اضطراب و تموّج است. به اين ترتيب در آستانۀ قيامت نظام حاكم بر كرات آسمانى برهم مىريزد، آنها از مدارات خود منحرف مىشوند و به هرسو رفتوآمد مىكنند، سپس درهم نورديده مىشوند و به جاى آنها آسمانى نو به فرمان خدا برپا مىشود، چنانكه در آيۀ ١٠٤ سورۀ انبياء مىخوانيم «روزى كه آسمان را همچون طومار درهم مىپيچيم» و نيز در آيۀ ٤٨ سورۀ ابراهيم آمده: «روزى كه اين زمين به زمينى ديگر و آسمانها به آسمان ديگرى تبديل مىشود»، و در آيات ديگر قرآن نيز تعبيراتى ديده مىشود كه از شكافتن كرات آسمانى (انفطار/ ١) و از جا كنده شدن آنها (تكوير/ ١١) و فاصله افتادن در ميان آنها (مرسلات/ ٩) خبر مىدهد. (ج ٤١٨/٢٢-٤١٩.)
(●) يَوْمَ تَمُورُ اَلسَّمٰاءُ مَوْراً. «(اين عذاب الهى) در روزى است كه آسمان (كرات آسمانى) شديدا به حركت درمىآيد» طور/ ٩.