شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٣٥٩ - موتى (انعام/ ٣٦ )
ميتة : (مائده/ ٣.) *
مؤنث «ميت» به معنى «مرده و مردار» است. اين واژه از نظر فقهى و شرعى با توجه به آيۀ مورد بحث، مفهوم وسيعى دارد و هر حيوانى كه از طريق شرعى ذبح نشده باشد در مفهوم «ميتة» داخل است، ولى در لغت، «ميتة» به حيوانى گفته مىشود كه خودبهخود بميرد. (ج ٢٦٠/٤.)
مَيِّتٌ و مَيِّتُونَ : (زمر/ ٣٠.) ●
اوّلى صفت مشبهه است براى كسى كه مرده يا در آينده مىميرد، و دومى جمع آن است (مردگان).
آيۀ مورد بحث، عموميت قانون مرگ را نسبت به همۀ انسانها روشن ساخته، مىگويد: «تو مىميرى و همۀ آنها نيز خواهند مرد»
جملۀ فوق در ظاهر خبر از مرده بودن همگان در حال حاضر مىدهد، ولى به اصطلاح از قبيل مضارع متحقق الوقوع است كه گاه به صورت حال و گاه به صورت ماضى مطرح مىشود.
آرى «مرگ» از مسائلى است كه همۀ انسانها در آن يكسانند، هيچگونه استثناء و تفاوت در آن وجود ندارد، راهى است كه همه بايد آن را سرانجام بپيمايند و به اصطلاح شترى است كه در خانه همهكس خوابيده است.
(*) حُرِّمَتْ عَلَيْكُمُ اَلْمَيْتَةُ... «گوشت مردار... بر شما حرام است...» مائده/ ٣.
(●) إِنَّكَ مَيِّتٌ وَ إِنَّهُمْ مَيِّتُونَ. «تو مىميرى، آنها نيز خواهند مرد» زمر/ ٣٠.