شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٣١١ - م ع ن
بديهى است كسى كه از دادن چنين اشيائى به ديگرى خوددارى مىكند آدم بسيار پست و بىايمانى است، يعنى آنها به قدرى بخيلاند كه حتّى از دادن اين اشياء كوچك مضايقه دارند، درحالىكه همين اشياء كوچك گاه نيازهاى بزرگى را برطرف مىكند و منع آن، مشكلات بزرگى در زندگى مردم ايجاد مىكند.
جمعى نيز گفتهاند منظور از «ماعون» زكات است، چرا كه زكات نسبت به اصل مال غالبا بسيار كم است، گاه ده درصد، گاه پنج درصد و گاه دوونيم درصد است البته منع زكات يكى از بدترين كارهاست، چرا كه زكات بسيارى از مشكلات اقتصادى جامعه را حل مىكند.
در روايتى از امام صادق (ع) آمده است كه در تفسير ماعون فرمود: «ماعون وامى است كه انسان به ديگرى مىدهد و وسايل زندگى است كه به عنوان عاريه در اختيار ديگران مىگذارد و كمكها و كارهاى خيرى كه انسان انجام مىدهد١٢
در معنى «ماعون» احتمالات ديگرى نيز دادهاند، تا آنجا كه در تفسير قرطبى بالغ بر دوازده قول در اين زمينه نقل شده كه بسيارى از آنها را مىتوان درهم ادغام كرد و مهم همان است كه در بالا آورديم.
اين سخن را با حديثى از پيامبر اكرم (ص) پايان مىدهيم، فرمود: «كسى كه وسايل ضرورى و كوچك را از همسايهاش دريغ دارد خداوند او را از خير خود در قيامت منع مىكند و او را به حال خود وامىگذارد و هركس خدا او را به خود واگذارد، چه حالى دارد٣
(١و٢و٣) نور الثقلين، ج ٦٧٩/٥ (به نقل از كافى).