شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٢٩٨ - مسّ (معارج/ ٢٠ )
بعضى نيز گفتهاند علت اين تعبير آن است كه «ام جميل» (همسر ابو لهب) گردنبند جواهرنشان پرقيمتى داشت و سوگند ياد كرده بود كه آن را در راه دشمنى پيغمبر اكرم (ص) خرج كند، لذا به كيفر اين كار خداوند چنين عذابى براى او مقرر داشت. (ج ٤٢٢/٢٧.)
م س س
مسّ: (معارج/ ٢٠.) ○
در لغت به معناى «تماس پيدا كردن و رسيدن به ظاهر چيزى» است و گاه كنايه از جماع و آميزش جنسى و همبستر شدن با زن خود مىباشد، مانند آيۀ ٢٣٦ سوره بقره كه مىگويد:
«اگر زنان را قبل از آميزش جنسى و تعيين مهر (به عللى) طلاق دهيد گناهى بر شما نيست...» جملۀ: تمسّوهنّ كه در اين آيه آمده كنايه از نزديكى كردن با زنان است.
در آيۀ ٤٨ سورۀ قمر دربارۀ مجرمان اهل دوزخ مىخوانيم:
«بچشيد و لمس كنيد آتش دوزخ را» و مراد از «مسّ» در اينجا همان تماس گرفتن و لمس كردن است كه به دوزخيان گفته مىشود بچشيد حرارت سوزانى را كه از لمس آتش دوزخ حاصل مىشود.
گاهى «مسّ شيطان» كنايه از بيمارى روانى و جنون است (بقره/ ٢٧٥):
(○) إِذٰا مَسَّهُ اَلشَّرُّ جَزُوعاً وَ إِذٰا مَسَّهُ اَلْخَيْرُ مَنُوعاً. «هنگامى كه بدى به او (به انسان) رسد بيتابى مىكند و هنگامى كه خوبى به او رسد مانع ديگران مىشود» معارج/ ٢٠ و ٢١.