شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٢٩٢ - امْسَحُوا (نساء/ ٤٣ )
چه كسى به اين بخارات دستور مىدهد دستبهدست هم دهند و فشرده شوند و قطعات ابرهاى بارانزا را تشكيل دهند؟
چه كسى دستور حركت به بادها و جابجا كردن قطعات ابرها را مىدهد و آنها را بر فراز زمينهاى خشك و مرده مىفرستد؟
چه كسى به طبقات بالاى هوا اين خاصيت را بخشيده كه به هنگام سرد شدن توانايى جذب بخار را از دست دهد و در نتيجه بخارات موجود به صورت قطرات باران، نرم و ملايم، آهسته و پىدرپى، بر زمينها فرود آيند؟
كسى كه اين قدرت را دارد كه با وسايلى اينچنين ساده، آنچنان بركاتى براى شما فراهم سازد، آيا قادر بر احياى مردگان نيست؟ اين خود يك نوع احياى مردگان است، احياى زمين مرده كه، هم نشانۀ توحيد و عظمت خداست و هم دليل بر رستاخيز و معاد. (ج ٢٥٤/٢٣-٢٥٥.)
م س ح
امْسَحُوا : (نساء/ ٤٣.) ○
از مادّۀ «مسح» (بر وزن فسخ) به معنى «ماليدن با دست و برطرف كردن اثر چيزى (آلودگى) از چيز ديگر» است و به هنگام وضو گرفتن يا تيمم كردن (براى معذورين) عمل مسح انجام مىشود، چنانكه در آيه به حكم تيمم در خصوص معذورين اشاره كرده●
(○) ... فَامْسَحُوا بِوُجُوهِكُمْ وَ أَيْدِيكُمْ... «سپس صورت و دستهاى خود را مسح كنيد» نساء/ ٤٣.
(●) دربارۀ احكام و فلسفه وضو و تيمم، اين حكم اسلامى، رجوع شود به كتب فقهى يا تفسير نمونه، ج ٣٩٨/٣ و ج ٢٩١/٤.