شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٢٥٦ - م ح ص
١
و در حديثى از امام سجاد على بن الحسين (ع) مىخوانيم كه پيامبر (ص) فرمود: «با آنها طبق سنّت اهل كتاب رفتار كنيد، منظور پيامبر اسلام، مجوس بود٢
ضمنا بايد توجه داشت كه واژۀ «مجوس» جمع است و مفرد آن «مجوسى» است. (ج ٤٤/١٤ تا ٤٦.)
م ح ص
لِيُمَحِّصَ : (آل عمران/ ١٤١.) *
مصدرش «تمحيص» به معنى «پاك و خالص گردانيدن چيزى است از هرگونه عيب» [محّص، يمحّص، تمحيصا] همانطور كه زر در بوتۀ آزمايش بر اثر گداختن، خالص مىشود و مفهوم آيه اين است كه: خداوند آلودگيهاى گناه را از دل مؤمن برطرف مىكند و او را پاك و خالص مىگرداند و كافران را نابود مىسازد.
آيۀ مورد بحث به يكى از نتايج شكست جنگ احد اشاره دارد و آن اينكه اينگونه شكستها نقاط ضعف و عيوب جمعيتها را آشكار مىسازد و وسيلۀ مؤثرى است براى شستشوى از اين عيوب، قرآن مىگويد خدا مىخواست در اين ميدان جنگ، افراد باايمان را خالص گرداند و نقاط ضعفشان را به آنها نشان بدهد و آنها مىبايست براى پيروزيهاى آينده در چنين بوتۀ آزمايشى قرار گيرند و عيار شخصيت خود را بسنجند. (ج ١١٠/٣.)
(١و٢) مأخذ پيشين.
(*) وَ لِيُمَحِّصَ اَللّٰهُ اَلَّذِينَ آمَنُوا وَ يَمْحَقَ اَلْكٰافِرِينَ. «و تا خداوند افراد باايمان را خالص (و پاك) گرداند و كافران را تدريجا نابود سازد» آل عمران/ ١٤١.