شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٢٢٢ - «لوط» (صافات/ ١٣٣ )
ل و ذ
لِوٰاذاً : (نور/ ٦٣.) ○
از مادّۀ «لوذ» (بر وزن موز) و «ملاوذة» به معنى «استتار و خود را مخفى كردن» است و در آيۀ مورد بحث به معنى عمل كسانى است كه پشتسر ديگرى خود را پنهان مىكنند يا پشت ديوارى قرار مىگيرند و به اصطلاح، افراد را خواب مىكنند تا فرار كنند. اين عملى بوده است كه منافقان به هنگامى كه پيامبر (ص) مردم را براى جهاد يا امر مهم ديگرى فرا مىخواند انجام مىدادند.
قرآن مجيد مىگويد: اين عمل زشت منافقانۀ شما اگر از مردم پنهان بماند از خدا هرگز پنهان نخواهد ماند و اين مخالفتهاى شما در برابر فرمان پيامبر (ص) مجازات دردناكى در دنيا و آخرت دارد. (ج ٥٦٦/١٤.)
ل و ط
«لوط»: (صافات/ ١٣٣.) ●
(من اعلام القرآن) لوط از پيامبران بزرگ الهى بود و با ابراهيم (ع) خويشاوندى نزديك داشت و مىگويند پسر خواهر ابراهيم بوده است□
لوط به همراه ابراهيم از سرزمين بابل به فلسطين مهاجرت كرد و پس از مدتى از ابراهيم
(○) قَدْ يَعْلَمُ اَللّٰهُ اَلَّذِينَ يَتَسَلَّلُونَ مِنْكُمْ لِوٰاذاً... «خداوند كسانى را از شما كه پشتسر ديگران پنهان مىشوند و يكى پس از ديگرى فرار مىكند مىداند...» نور/ ٦٣.
(●) وَ إِنَّ لُوطاً لَمِنَ اَلْمُرْسَلِينَ. «لوط از رسولان ما بود» صافات/ ١٣٣.
(□) بعضى لوط را برادرزاده ابراهيم (ع) دانستهاند. «تبيين اللغات لتبيان الايات».