شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ١٢٥ - ك ن ز
١ - كنود كسى است كه مصائبش را با آبوتاب مىشمرد، ولى نعمتها را فراموش مىكند.
٢ - كنود كسى است كه نعمتهاى خدا را تنها مىخورد و از ديگران منع مىكند، چنانكه در حديثى از پيغمبر اكرم (ص) مىخوانيم: «مىدانيد كنود كيست؟» عرض كردند خدا و رسولش آگاهتر است. فرمود: «كنود كسى است كه تنها غذا مىخورد و از عطا و بخشش به ديگران خوددارى مىكند و بندۀ زيردستش را مىزند١
٣ - كنود كسى است كه در مشكلات و مصائب با دوستان خود همدردى نمىكند.
٤ - كسى است كه خيرش بسيار كم است.
٥ - كسى است كه وقتى نعمتى به او برسد از ديگران دريغ مىدارد و اگر گرفتار مشكلى شود ناشكيبايى و جزع مىكند.
٦ - كسى است كه نعمتهاى الهى را در معصيت صرف مىكند.
٧ - كسى است كه نعمت خدا را انكار مىكند.
ولى همانگونه كه گفتيم همۀ اين معانى مصداقها و شاخوبرگهاى همان ناسپاسى و بخل است. (ج ٢٤٧/٢٧-٢٤٨.)
ك ن ز
يَكْنِزُونَ : (توبه/ ٣٤.) *
از مادّۀ «كنز» به معنى «گنج» است كه در اصل به معنى جمعوجور كردن اجزاى چيزى
(١) مجمع البيان، ج ٥٣٠/١٠.
(*) ... وَ اَلَّذِينَ يَكْنِزُونَ اَلذَّهَبَ وَ اَلْفِضَّةَ وَ لاٰ يُنْفِقُونَهٰا فِي سَبِيلِ اَللّٰهِ فَبَشِّرْهُمْ بِعَذٰابٍ أَلِيمٍ. «كسانى كه طلا و نقره را جمعآورى و پنهان مىكنند و در راه خدا انفاق نمىكنند آنها را به عذاب دردناكى بشارت ده» توبه/ ٣٤.