شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ١٨٥ - ذو القرنين (كهف٨٣/ )
كه بىشباهت به منظرۀ باغها نيست اطلاق شده است.
بعضى از مفسران در اين جا فرش معروف نگارستان انوشيروان را به صورت مثالى ذكر كردهاند،همان فرش فوقالعاده گرانقيمتى كه منظرۀ يك باغ را منعكس مىكرد.
آيۀ مورد بحث در اوصاف بهشت و بهشتيان است،مىگويد:
«اين در حالى است كه اين بهشتيان بر تختهايى تكيه زدهاند كه با بهترين و زيباترين پارچههاى سبزرنگ پوشانده شده»الرحمن٧٦/.
اين تعبيرات همه حاكى از اين است كه بهشت همه چيزش ممتاز است،ميوهها،غذاها، قصرها،فرشها و خلاصه هر چيزش در نوع خود بىنظير و بىمانند است،بلكه بايد گفت اين تعبيرات نيز هرگز نمىتواند آن مفاهيم بزرگ و بىمانند را در خود جاى دهد و تنها شبحى از آن را در ذهن ما ترسيم مىكند.(ج ١٨٥/٢٣.)
ر ف ع
رَفَعَ:(بقره٢٥٣/.)[*]
از مادّۀ«رفع»به معنى«بلند گردانيدن،بلند كردن و برداشتن»است[رفع،يرفع،رفعا]،اسم فاعل«رافع»و مؤنث«رافعة»و اسم مفعول«مرفوع»و مؤنث«مرفوعة»است.اين ماده در قرآن مجيد به اختلاف مقامات،معانى مختلف پيدا كرده است.
١.وَ رَفَعْنٰا فَوْقَكُمُ الطُّورَ.«كوه طور را از جا بلند كرديم و بالاسر شما نگاه داشتيم»بقره ٦٣/.
٢.وَ رَفَعْنٰا لَكَ ذِكْرَكَ.«آوازۀ تو را بلند كرديم»انشراح٤/.
٣.خٰافِضَةٌ رٰافِعَةٌ.«واقعۀ روز قيامت،گناهكاران را پست و خوبان را بلند مىگرداند» واقعه٣/.
٤....وَ رٰافِعُكَ إِلَيَّ...«(هنگامى كه خدا به عيسى فرمود)من تو را بر مىگيرم و بهسوى خود مىبرم»آل عمران٥٥/.
٥.وَ السَّقْفِ الْمَرْفُوعِ.«سوگند به اين طاق برافراشته شده»طور٥/.
*)تِلْكَ الرُّسُلُ فَضَّلْنٰا بَعْضَهُمْ عَلىٰ بَعْضٍ مِنْهُمْ مَنْ كَلَّمَ اللّٰهُ وَ رَفَعَ بَعْضَهُمْ دَرَجٰاتٍ...«بعضى از آن رسولان را بر بعضىديگر برترى داديم،بعضى با خدا سخن گفته و بعضى رفعت مقام يافتهاند...»بقره٢٥٣/.