شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٤١٥ - مُسَنَّدة (منافقين٤/ )
سنبل
سُنْبُلَة:(بقره٢٦١/.)[*]
به معنى«خوشه گندم»و امثال آن است جمع آن«سنابل»و«سنبلات»است(...وَ سَبْعَ سُنْبُلاٰتٍ...)يوسف٤٣/.
آيۀ مورد بحث،افراد انفاقكننده را به دانههاى پربركت تشبيه كرده است،مىفرمايد:
«كسانى كه اموال خود را در راه خدا انفاق مىكنند همانند بذرى هستند كه هفت خوشه بروياند كه در هر خوشه يكصد دانه باشد...»(فِي كُلِّ سُنْبُلَةٍ مِائَةُ حَبَّةٍ)بقره٢٦١/.
قرآن مىخواهد بگويد عمل هر انسانى پرتوى از وجود اوست و هر قدر عمل توسعه پيدا كند وجود آن انسان در حقيقت توسعه يافته است.
اين گونه انسانهاى نيكوكار همچون بذرهاى پرثمرى هستند كه به هر طرف ريشه و شاخه مىگسترانند و همه جا را زير بالوپر خود مىگيرند.
قرآن در آيه فوق اين دانۀ پربركت را چنين توصيف مىكند كه هفت خوشه از آن مىرويد كه در هر خوشه يكصد دانه است و به اين ترتيب«هفتصد بار»از اصل خود پيشى مىگيرد.
(ج ٢٣٥/٢.)
سند
مُسَنَّدة:(منافقين٤/.)[**]
از مصدر«تسنيد»به معنى«به چيزى تكيه دادن»است.
آيۀ مورد بحث دربارۀ چگونگى حالات منافقان است،مىفرمايد:
«هنگامى كه آنها را مىبينى جسم و قيافۀ آنان تو را در شگفتى فرومىبرد »ظاهرى آراسته و قيافههايى جالب دارند،علاوه بر اين چنان شيرين و جذاب سخن مىگويند كه«وقتى حرف مىزنند تو نيز به سخنانشان گوش فرامىدهى ».
جايى كه پيامبر(ص)ظاهرا تحت تأثير جذابيت سخنان آنها قرار گيرد تكليف ديگران
[*]مَثَلُ الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوٰالَهُمْ فِي سَبِيلِ اللّٰهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ أَنْبَتَتْ سَبْعَ سَنٰابِلَ فِي كُلِّ سُنْبُلَةٍ مِائَةُ حَبَّةٍ...بقره٢٦١/.
[**]...كَأَنَّهُمْ خُشُبٌ مُسَنَّدَةٌ...«...گويى چوبهاى خشكى هستند كه بر ديوار تكيه داده شده...»منافقين٤/.