شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٥٥٢ - شِيَع (انعام١٥٩/ )
عيوب پنهانى را آشكار مىسازد و حرمت جامعه را جريحهدار مىكند.
اگر مىبينيم دستور عيبپوشى داده شده يك دليلش همين است كه گناه جنبۀ عمومى و همگانى پيدا نكند.
اگر مىبينيم گناه آشكار اهميّتش بيش از گناه مستور و پنهان است به خاطر اين است كه در روايتى از امام على بن موسى الرضا(ع)مىخوانيم:
«آنكس كه گناه را نشر دهد مخذول و مطرود است و آنكس كه گناه را پنهان مىدارد مشمول آمرزش الهى است»[١]و اگر مىبينيم در آيۀ مورد بحث،موضوع اشاعۀ فحشاء با لحنى بسيار شديد و فوقالعاده كوبنده محكوم شده نيز دليلش همين است.(ج ٤٠٣/١٤ و ٤٠٥.)
شيعه:(مريم٦٩/.)[*]
در اصل لغت به معنى گروهى است كه با هم براى انجام كارى تعاون مىكنند.
آيه مىگويد:«سپس از هر گروه و جمعيتى كسانى را كه از همه در برابر خداوند رحمان سركشتر بودهاند جدا مىكنيم» انتخاب اين تعبير در آيۀ مورد بحث ممكن است اشاره به اين باشد كه اين گمراهان بىايمان در طريق طغيان و سركشى با يكديگر همكارى داشتند و ما نخست به حساب آن گروهى مىرسيم كه از همه سركشتر بودند.(ج ١١٦/١٣.)
شِيَع:(انعام١٥٩/.)[**]
جمع«شيعه»از نظر لغت به جمعيت و گروهى گفته مىشود كه داراى خط مشتركى هستند و يا به معنى فرقهها و دستهها و پيروان افراد مختلف است،بنابراين مفرد آن به معنى دستهاى است كه پيروى از مكتب معينى مىكند اين معنى لغوى شيعه است،ولى اصطلاحا معنى خاصى دارد و به كسانى گفته مىشود كه بعد از پيامبر(ص)پيرو مكتب امير مؤمنان على(ع)مىباشند و نبايد معنى لغوى و اصطلاحى آن را با هم اشتباه كرد.
[١]اصول كافى،جلد ٢،باب ستر الذنوب.
[*]ثُمَّ لَنَنْزِعَنَّ مِنْ كُلِّ شِيعَةٍ أَيُّهُمْ أَشَدُّ عَلَى الرَّحْمٰنِ عِتِيًّا.مريم٦٩/.
[**]إِنَّ الَّذِينَ فَرَّقُوا(دِينَهُمْ وَ كٰانُوا شِيَعاً لَسْتَ مِنْهُمْ فِي شَيْءٍ...«كسانى كه آيين خود را پراكنده ساختند و به دستههاىگوناگون(و مذاهب مختلف)تقسيم شدند هيچگونه ارتباطى با آنها ندارى...»انعام١٥٩/.