شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٤٣٨ - سَوف (نساء٣٠/ )
خاطر گوارايى به راحتى از گلو پايين مىرود،به عكس ملح(آب شور)و اجاج(آب تلخ)كه گويى گلو را مىسوزاند و راه حلق را مىبندد.
آيۀ مورد بحث دربارۀ دو درياى آب شيرين و شور و نيز فوايد و بركات آنهاست كه بخش ديگرى از آيات انفسى و آفاتى را كه دليل بر قدرت خداست شرح مىدهد و مىگويد:
«اين دو دريا يكسان نيستند:اين دريايى كه آبش گوارا و شيرين و نوشيدنش خوشگوار است و اين يكى شور و تلخ و گلوگير است...» با آنكه هر دو روز نخست به صورت قطرات باران شيرين و گوارا از آسمان بر زمين نازل شدهاند و هر دو از يك ريشه مشتقند،اما دو چهرۀ كاملا مختلف با فوايد متفاوت ظاهر گشتهاند.
و عجيب اين كه از هر دو گوشت تازه مىخوريد و از هر دو وسايل زينتى براى پوشيدن استخراج مىكنيد،بعلاوه از هر دو مىتوانيد براى نقل و انتقالات خود و متاعها بهره بگيريد.
(ج ٢٠٤/١٨-٢٠٥.)
س و ف
سَوف:(نساء٣٠/.)[*]
علامتى است براى مستقبل كه بر سر مضارع در مىآيد و تغييرى در آخرش نمىدهد،مانند:
سوف يكتب.«خواهد نوشت».
س و سوف هركدام را حرف تنفيس يا استقبال مىگويند و فرق«سوف»با«س»آن است كه«س»بر آيندۀ نزديكترى دلالت مىكند،اگرچه بعضى ميان آن دو فرقى قائل نشدهاند.
اين حروف هرچند بيشتر در تهديد به كار مىرود،ولى گاهى نيز در وعدۀ نيكو استعمال مىشود و مفيد تأكيد است.
واژۀ«سوف»چهل و دو بار در قرآن تكرار شده است.(ج ٣٥٧/٣ با استفاده از كتب صرف و نحو)
[*]وَ مَنْ يَفْعَلْ ذٰلِكَ عُدْوٰاناً وَ ظُلْماً فَسَوْفَ نُصْلِيهِ نٰاراً...«و هركس اين عمل را از روى تجاوز و ستم انجام دهد بزودى اورا در آتشى وارد خواهيم ساخت...»نساء٣٠/.