شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٥٦٧ - اَصْبُ (يوسف٣٣/ )
مىدادند،گاه ادويۀ مخصوص زرد رنگى به آب اضافه مىكردند و مىگفتند:اين غسل مخصوصا با اين رنگ خاص باعث تطهير نوزاد از گناه ذاتى كه از آدم به ارث برده است مىشود.
قرآن بر اين منطق بىاساس،خط بطلان مىكشد و مىگويد:بهتر اين است كه به جاى رنگ ظاهر و رنگهاى خرافاتى و تفرقهانداز،رنگ حقيقت و خدايى را بپذيريد تا روح و جانتان از هر آلودگى پاك گردد.
راستى چه تعبير زيبا و لطيفى است.اگر مردم رنگ خدايى بپذيرند يعنى رنگ وحدت و عظمت و پاكى و پرهيزكارى،رنگ بىرنگى و عدالت و مساوات و برادرى و برابرى و نيز رنگ توحيد و اخلاص،مىتوانند در پرتو آن به همۀ نزاعها و كشمكشها كه«هرگاه بىرنگى اسير رنگ شود»به وجود مىآيد،از ميان بردارند و ريشههاى شرك و نفاق و تفرقه را بركنند.
در حقيقت اين همان بىرنگى و حذف همۀ رنگهاست.
در احاديث متعددى از امام صادق(ع)در تفسير اين آيه نقل شده كه«مقصود از:صبغة اللّه، آيين پاك اسلام است[١].(ج ٤٧٣/١-٤٧٤.)
ص ب و
اَصْبُ:(يوسف٣٣/.)[*]
[صبا،يصبوا،صبوّا]:ميل كردن به چيزى،از جا كنده شدن و به علت اشتياق،وادار شدن به انجام كارهاى سبك و كودكانه.
آيۀ مورد بحث،پيرامون داستان يوسف(ع)دور مىزند،از آنجا كه يوسف مىدانست در همه حال،مخصوصا در مواقع بحرانى،جز به اتكاى لطف پروردگار راه نجاتى نيست،خودش را با اين سخن به خدا سپرد و از او كمك خواست، «پروردگارا اگر كيد و مكر و نقشههاى خطرناك اين زنان آلوده را از من بازنگردانى ،قلب من به آنها متمايل مىگردد..»(أَصْبُ إِلَيْهِنَّ)يوسف٣٣/.
خداوندا!من به خاطر رعايت فرمان تو و حفظ پاكدامنى خويش،از آن زندان وحشتناك استقبال مىكنم،زندانى كه روح من در آن آزاد است و دامانم پاك،و به اين آزادى ظاهرى كه
[١]نور الثقلين،ج ١٣٢/١.
[*]...وَ إِلاّٰ تَصْرِفْ عَنِّي كَيْدَهُنَّ أَصْبُ إِلَيْهِنَّ وَ أَكُنْ مِنَ الْجٰاهِلِينَ.يوسف٣٣/.