اين آيۀ تكان‌دهنده و هيجان‌انگيز پيرامون رستاخيز و مقدمات آن سخن مى‌گويد،آيه‌اى كه بى‌اختيار انسان را از اين زندگى گذراى مادى بيرون مى‌برد و به آيندۀ هول‌انگيزى كه در انتظار اوست متوجه مى‌سازد.

در اين آيه،عموم مردم بدون استثناء مخاطب قرار گرفته‌اند،خطاب«يٰا أَيُّهَا النّٰاسُ»دليل روشنى است بر اين كه هيچ‌گونه تفاوت و تبعيضى از نظر نژاد و زبان و اعصار و قرون و مكانها و مناطق جغرافيايى و طوائف و قبايل در آن نيست و مؤمن و كافر،كوچك و بزرگ،پير و جوان، مرد و زن امروز و آينده همه در آن شريكند.

جملۀ«إِنَّ زَلْزَلَةَ السّٰاعَةِ شَيْءٌ عَظِيمٌ»حقيقتى را كه در بسيارى از آيات قرآن آمده است به طور سربسته بازگو مى‌كند،و آن اين كه رستاخيز با يك انقلاب و تحول شديد در سازمان عالم هستى برپامى‌گردد :كوهها از جا كنده مى‌شوند،درياها به هم مى‌ريزند،زمين و آسمان در هم كوبيده مى‌شوند و جهانى نو با زندگانى نو آغاز مى‌شود،مردم در آستانۀ قيامت در وحشت عظيمى فرومى‌روند و سر از پا نمى‌شناسند.(ج ٧/١٤،ج ٢٢١/١٧،ج ٢٢٢/٢٧.)

زل‌ف

اُزْلِفَتْ:(ق٣١/.)[*]

از مادّۀ«زلفى»(بر وزن كبرى)به معنى«قرب و نزديكى»است؛ممكن است منظور نزديكى مكانى باشد و يا زمانى و يا از نظر اسباب و مقدمات و يا همۀ اينها.آيه مى‌فرمايد:

«(در آن روز)بهشت به پرهيزگاران نزديك مى‌شود و فاصله‌اى از آنها ندارد»(نظير اين آيه در سورۀ شعراء آيۀ ٩٠،آمده است)بنابراين،بهشت هم از نظر مكان به مؤمنان نزديك مى‌شود و هم از نظر زمان و هم اسباب و وسايلش در آنجا سهل و آسان است.

جالب اين كه آيۀ مورد بحث نمى‌گويد پرهيزگاران را به بهشت نزديك مى‌كنند،بلكه مى‌گويد بهشت را به آنها نزديك مى‌كنند!اين مطلبى است كه در شرايط اين دنيا قابل تصور نيست،امّا از آنجا كه اصول حاكم بر سراى آخرت اصولى است كه با شرايط اين جهان بسيار متفاوت است به‌هيچ‌وجه جاى تعجب نيست كه خداوند براى اكرام و احترام مؤمنان پرهيزگار به جاى آن‌كه آنها را به‌سوى بهشت برد،بهشت را به‌سوى آنها مى‌آورد و اين محترمانه‌ترين

[*]وَ أُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ غَيْرَ بَعِيدٍ.ق٣١/.