مقدارى از آن را با«رَحِيقٍ مَخْتُومٍ»[*]مطففين٢٥/.(كه نوع ديگرى از شراب طهور بهشتى است) مى‌آميزند! در اين كه چرا اين شراب يا اين چشمه«تسنيم»ناميده شده است(با توجه به اين كه «تسنيم»از نظر لغت به معنى چشمه‌اى است كه از بالا به پايين فرومى‌ريزد )بعضى گفته‌اند به خاطر آن است كه اين چشمۀ مخصوص،در طبقات بالاى بهشت قرار دارد و بعضى ديگر گفته‌اند شرابى است كه از آسمان بهشت فرومى‌ريزد .

در حقيقت شرابهاى بهشتى انواعى دارد:بعضى در نهرها جارى است كه در آيات متعددى از قرآن به آن اشاره شده است[١].

و بعضى در ظرفهاى دربسته مهر شده است(چنان كه در آيات ٢٥ و ٢٦ سورۀ مطففين آمده است)و از همه مهم‌تر شرابى است كه از آسمان بهشت و يا طبقات بالاى آن فرومى‌ريزد و اين همان شراب«تسنيم»است كه هيچ‌يك از نوشيدنيهاى بهشتى به پاى آن نمى‌رسد و طبعا تأثيرى كه در روح و جان بهشتيان مى‌گذارد از همه عالى‌تر و پرجاذبه‌تر و عميق‌تر است و نشئۀ روحانى حاصل از آن غير قابل توصيف است.

البته بايد اين حقيقت گفته شود كه اينها همه شبحى است كه از دور ديده مى‌شود وگرنه توصيف نعمتهاى گرانقدر و بى‌نظير بهشتى با هيچ زبان و قلمى ممكن نيست و حتى به گفتۀ خود قرآن از فكر هيچ‌كس نمى‌گذرد:

فَلاٰ تَعْلَمُ نَفْسٌ مٰا أُخْفِيَ لَهُمْ مِنْ قُرَّةِ أَعْيُنٍ جَزٰاءً بِمٰا كٰانُوا يَعْمَلُونَ.

« هيچ‌كس نمى‌داند(و در محيط فكرش نمى‌گنجد)كه پاداش نيكوكاريش چه نعمت و لذتهاى بى‌نهايت كه روشنى‌بخش(دل و)ديده است در عالم غيب بر او ذخيره شده!(و چه نشاط و خوشيها در بهشت ابد بر او مهيا شده)است»الم سجده١٧/.(ج ٢٧٨/٢٦-٢٧٩.)

س‌ن‌ن

سنّ:(مائده٤٥/.)[**]

به معنى«دندان»و جمع آن«اسنان»است.آيۀ مورد بحث دربارۀ احكام جنايى و حدود

[*]رجوع فرماييد به مادّۀ«رحق».

[١] سورۀ محمّد،آيۀ ١٥.

[**]وَ كَتَبْنٰا عَلَيْهِمْ فِيهٰا أَنَّ النَّفْسَ بِالنَّفْسِ وَ الْعَيْنَ بِالْعَيْنِ وَ الْأَنْفَ بِالْأَنْفِ وَ الْأُذُنَ بِالْأُذُنِ وَ السِّنَّ بِالسِّنِّ وَ الْجُرُوحَ قِصٰاصٌ...مائده٤٥/.