شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٦١٤ - صَلَبُوهُ (نساء١٥٧/ )
انجام مىدهند،اما حوادث زندگى بزودى اين پرده را كنار مىزند و باطن آنها را آشكار مىسازد.
به آيه و ترجمۀ آن در پانوشت دقت كنيد.(ج ٢٤٢/٢-٢٤٣.)
ص ك ك
صَكَّتْ:(ذاريات٢٩/.)[*]
فعل ماضى،مفرد مؤنث غايب،از مادّۀ«صك»(بر وزن شك)به معنى«زدن شديد،يا به صورت زدن»است و منظور در آيۀ مورد بحث اين است كه همسر ابراهيم(ع)هنگامى كه نويد تولد فرزندى را شنيد،همان گونه كه عادت زنان است،دستها را از شدت تعجب و حيا به صورت زد،همچنان كه آيه مىگويد:
«در اين هنگام همسر ابراهيم جلو آمد در حالى كه(از خوشحالى و تعجب)فرياد مىكشيد و به صورت خود زد و گفت:(آيا پسرى خواهم آورد در حالى كه)پيرزنى نازا هستم؟!»ذاريات ٢٩/.
طبق گفته بعضى از مفسران و همچنين سفر تكوين تورات،همسر ابراهيم در آنوقت نود سال يا بيشتر داشت و خود ابراهيم حدود يكصد سال يا بيشتر.(ج ٣٤٨/٢٢.)
صلب
صَلَبُوهُ:(نساء١٥٧/.)[**]
از مادّۀ«صلب»(بر وزن صعب)به معنى«به دار آويختن»است.آيۀ مورد بحث دربارۀ كشته شدن و به دار آويختن مسيح(ع)است كه قرآن آن را نفى كرده و مىگويد:«مسيح نه كشته شد و نه به دار رفت،بلكه امر بر آنها مشتبه شد و پنداشتند او را به دار زدهاند و يقينا او را نكشتند»، ولى اناجيل چهارگانه كنونى مسئله مصلوب شدن(به دار آويخته شدن)مسيح(ع)و كشته شدن او را ذكر كردهاند و اين موضوع در فصول آخر هر چهار انجيل(متى-لوقا-مرقص-يوحنا)
[*]فَأَقْبَلَتِ امْرَأَتُهُ فِي صَرَّةٍ فَصَكَّتْ وَجْهَهٰا وَ قٰالَتْ عَجُوزٌ عَقِيمٌ.ذاريات٢٩/.
[**]...وَ مٰا قَتَلُوهُ وَ مٰا صَلَبُوهُ وَ لٰكِنْ شُبِّهَ لَهُمْ...«...نه مسيح(ع)را كشتند و نه به دار آويختند لكن امر بر آنها مشتبهشد...»نساء١٥٧/.