شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٤٢١ - سَنَة (معارج٤/ )
يك نوع ادامۀ حيات است و ادامۀ حيات در اين مدّت براى غذا و نوشيدنى خاصى كه عمر آن معمولا بسيار كوتاه است سادهتر از زنده كردن مردگان نمىباشد[١].(ج ٢٢١/٢.)
سنو
سنا:(نور٤٣/.)[*]
به معنى«درخشندگى»و نيز رفعت و بلندى است.آيۀ مورد بحث به گوشهاى از شگفتيهاى آفرينش و علم و حكمت و عظمتى كه ماوراى آن نهفته است اشاره مىكند كه همه دلايل توحيد ذات پاك خداوند است،مىفرمايد:
«...نزديك است درخشندگى برق ابرها،چشمهاى انسان را ببرد»(...يَكٰادُ سَنٰا بَرْقِهِ يَذْهَبُ بِالْأَبْصٰارِ)نور٤٣/.
ابرهايى كه در حقيقت از ذرات«آب»تشكيل شده است به هنگامى كه حامل نيروى برق مىشود،آنچنان «آتشى»از درونش بيرون مىجهد كه برقش چشمها را خيره،و رعدش گوشها را از صداى خود پر مىكند و گاه همه جا را مىلرزاند.اين نيروى عظيم در لابلاى اين بخار لطيف راستى شگفتانگيز است.
آرى اوست كه از يك ابر گاهى باران حياتبخش نازل مىكند و گاه با مختصر تغيير آن را مبدل به تگرگهاى زيانبار و حتى كشنده مىكند و اين نهايت قدرت و عظمت او را نشان مىدهد كه سود و زيان و مرگ و زندگى انسان را در كنار هم چيده است.(ج ٥٠٤/١٤.)
سَنَة:(معارج٤/.)[**]
به معنى«سال»است و جمع آن«سنوات»يا«سنهات»است و گاه بر«سنين»جمع بسته مىشود.
آيۀ مورد بحث دربارۀ معاد و عذابهاى اخروى مجرمان در آن روز است،مىفرمايد:
«فرشتگان و روح بهسوى او(خداوند)عروج مىكنند در روزى كه مقدارش پنجاه هزار
[١]بايد توجه داشت كه ضمير«لَمْ يَتَسَنَّهْ»مفرد است در حالى كه به طعام و شراب بر مىگردد و بايد تثنيه باشد اما چونمنظور در اين جا جنس است و همه يك چيز حساب شده به صورت مفرد آمده است.
[*]...يَكٰادُ سَنٰا بَرْقِهِ يَذْهَبُ بِالْأَبْصٰارِ.نور٤٣/.
[**]تَعْرُجُ الْمَلاٰئِكَةُ وَ الرُّوحُ إِلَيْهِ فِي يَوْمٍ كٰانَ مِقْدٰارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ.معارج٤/.