شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٣٧٣ - سَقْفِ مرفوع (طور٥/ )
عذاب الهى)سقوط مىكند مىگويند(اشتباه مىكنيد اين سنگ نيست)اين ابر متراكم است» طور٤٤/.
كسانى كه اين قدر لجوج باشند كه حقايق حسّى را منكر شوند و سنگهاى آسمانى را به ابرهاى متراكم تفسير كنند،با اين كه همهكس ابر را به هنگامى كه نزديك به زمين مىشود ديدهاند كه چيزى جز مجموعۀ بخار نيست،چگونه اين بخار لطيف متراكم مىشود و تبديل به سنگ مىگردد.
اين افراد تكليفشان در برابر حقايق معنوى روشن است.
آرى تاريكى گناه و هواپرستى و عناد و لجاج چنان افق ديد انسان را تيره و تار مىكند كه حتى عاقبت كارش به انكار محسوسات مىكشد و با اين حال اميدى براى هدايت او نيست.
(ج ٤٦٣/٢٢.)
س ق ف
سقف:(زخرف٣٣/.)[*]
بر وزن«شتر»جمع«سقف»است و بعضى آن را جمع«سقيفه»به معنى«مكان مسقّف» مىدانند،ولى قول اوّل مشهورتر است.
بعضى جمع سقف را«سقوف»و جمع«سقوف»را«سقف»و نيز«سقف»را جمع «سقيفه و سقيف»مىدانند.فرّاء گفته:«سقف»يا جمع«سقيفه»است و يا جمع الجمع است.[**]
آيۀ مورد بحث،پيرامون نظام ارزشى اسلام و عدم معيار بودن مال و ثروت و مقامات مادى بحث مىكند و مىگويد:
«اگر تمكن كفار از مواهب مادى سبب نمىشد كه همه مردم امت واحد گمراهى شوند ما براى كسانى كه به خداوند رحمان كافر مىشدند خانههايى با سقفهايى از نقره قرار مىداديم...»(لَجَعَلْنٰا لِمَنْ يَكْفُرُ بِالرَّحْمٰنِ لِبُيُوتِهِمْ سُقُفاً مِنْ فِضَّةٍ)زخرف٣٣/.(ج ٥٦/٢١.)
سَقْفِ مرفوع:(طور٥/.)[***]
منظور از«سقف مرفوع»،«آسمان»است،چرا كه در آيۀ ٣٢ سورۀ انبياء مىخوانيم:وَ
[*]وَ لَوْ لاٰ أَنْ يَكُونَ النّٰاسُ أُمَّةً وٰاحِدَةً لَجَعَلْنٰا لِمَنْ يَكْفُرُ بِالرَّحْمٰنِ لِبُيُوتِهِمْ سُقُفاً مِنْ فِضَّةٍ...»زخرف٣٣/.
[**] تبيين اللغات لتبيان الآيات،مادّۀ«سقف».
[***]وَ السَّقْفِ الْمَرْفُوعِ.«و(سوگند به)سقف برافراشته»طور٥/.