شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٢٢٥ - اَراد (بقره٢٦/ )
است):
فَأَرْسَلْنٰا عَلَيْهِمْ رِيحاً صَرْصَراً...«باد تندى بر آنها(منظور قوم عاد است)فرستاديم...» فصلت١٦/.
جمع«ريح»رياح است،چنان كه در آيۀ ٤٦ سوره روم مىخوانيم[*]:
«از آيات(عظمت و قدرت)خدا اين است كه بادها را به عنوان بشارتگرانى مىفرستد تا شما را از رحمتش بچشاند(و سيراب كند)...».
قابل توجه است كه معمولا بادهاى مفيد و بارانزا به صورت صيغۀ جمع(رياح)آمده،امّا در مورد بادهاى زيانبار صيغۀ مفرد(ريح) بهكاررفتهاست .(ج ١٩٦/٧،ج ٤٧٥/١٦.)
ر و د
اَراد:(بقره٢٦/.)[**]
از مصدر باب افعال به معنى«خواستن و قصد كردن»است و در اصل از ريشۀ«رود»(بر وزن عود)گرفته شده[راد،يرود،رودا]به معنى«تردد و آمد و شد كردن به آرامى»است.
و مقصود از اين كه فلان شىء مورد ارادۀ خداى تعالى است اين است كه اسباب موجود شدن آن چيز را كامل و تمام مىكند و آن را بهطورقطع به وجود مىآورد.
آيۀ مورد بحث،پيرامون اهميت مثال در بيان حقايق است،زيرا مثالهاى مناسب،نقش فوقالعاده حساس و غير قابل انكارى براى روشن ساختن حقايق و دلنشين كردن مطالب مختلف دارد،آيه مىگويد:
«...آنها كه كافر شدند مىگويند خدا چه منظورى از اين مثال داشته است...»(فَيَقُولُونَ مٰا ذٰا أَرٰادَ اللّٰهُ بِهٰذٰا مَثَلاً)بقره٢٦/.
گاه مىشود كه خداوند اراده مىفرمايد با ذكر يك مثال آنچنان راه را نزديك و ميانبر كند كه زحمت استدلالات فلسفى زيادى را از دوش گوينده و شنونده و بردارد و مهمتر اين كه براى تعميم و گسترش مطالب پيچيدۀ علمى در سطح عموم راهى جز استفاده از مثالهاى مناسب نيست.
[*]وَ مِنْ آيٰاتِهِ أَنْ يُرْسِلَ الرِّيٰاحَ مُبَشِّرٰاتٍ وَ لِيُذِيقَكُمْ مِنْ رَحْمَتِهِ...روم٤٦/.
[**]...فَيَقُولُونَ مٰا ذٰا أَرٰادَ اللّٰهُ بِهٰذٰا مَثَلاً...بقره٢٦/.