شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٣٠٦ - سِتَّة (اعراف٥٤/ )
بخش ٤٢ دعاى جوشن مىخوانيم:يا من فى البرّ و البحر سبيله.
كلمۀ«سبيل»گاهى به صورت مذكر و گاه به صورت مؤنث در آيات قرآن آمده است.
به هر حال آيۀ مورد بحث به يكى ديگر از موهبتهاى خداوند اشاره مىكند و مىگويد:
«...او براى شما در زمين راههايى قرار داد تا هدايت شويد و به مقصد برسيد»وَ جَعَلَ لَكُمْ فِيهٰا سُبُلاً لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ)زخرف١٠/.
اين نعمت كه بارها در قرآن مجيد به آن اشاره شده است(سوره طه آيۀ ٥٣،سورۀ انبياء آيۀ ٣١ و سورۀ نحل آيۀ ١٥)از نعمتهايى است كه بسيارى از آن غافلند،زيرا مىدانيم تقريبا سراسر خشكيها را چينخوردگيهاى بسيار فراگرفته و كوههاى بزرگ و كوچك و تپههاى مختلف آن را پوشانده است،و جالب اين كه در ميان بزرگترين سلسله جبال دنيا غالبا بريدگيهايى وجود دارد كه انسان مىتواند راه خود را از ميان آنها پيدا كند و كمتر اتفاق مىافتد كه اين كوهها بكلى مايۀ جدايى بخشهاى مختلف زمين گردند و اين يكى از اسرار نظام آفرينش و از مواهب الهى بر بندگان است.
از اين گذشته بسيارى از قسمتهاى زمين بهوسيلۀ راههاى دريايى به يكديگر مربوط مىشوند كه اين خود نيز در عموميت مفهوم آيه وارد است.(ج ١٤/١٧،ج ١٧/٢١.)
س ت ت
سِتَّة:(اعراف٥٤/.)[*]
به معنى«شش»است و منظور از عدد«شش»در جملۀ:
«فِي سِتَّةِ أَيّٰامٍ»چيست؟آيه اين است:
«پروردگار شما خداوندى است كه آسمانها و زمين را در شش روز آفريد...»(فِي سِتَّةِ أَيّٰامٍ)اعراف٥٤/.
بحث از آفرينش جهان در شش روز،در هفت مورد از آيات قرآن مجيد آمده است[١]،ولى در سه مورد علاوه بر آسمانها و زمين،(ما بينهما)«آنچه در ميان زمين و آسمان قرار دارد»نيز به آن اضافه شده است كه در حقيقت توضيحى است براى جملۀ قبل،زيرا همه اينها در معنى
[*]إِنَّ رَبَّكُمُ اللّٰهُ الَّذِي خَلَقَ السَّمٰاوٰاتِ وَ الْأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيّٰامٍ...اعراف٥٤/.
[١] آيۀ مورد بحث،و ٣ يونس و ٧ هود و ٥٩ فرقان و ٤ سجده و ٣٨ ق و ٤ حديد.