شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٢٢٨ - راغ (ذاريات٢٦/ )
او دادند،فورا به فكر قوم لوط كه آن رسولان مأمور نابودى آنها بودند افتاد و شروع به مجادله و گفتگو دراينباره با آنها كرد.
در اين جا ممكن است اين سؤال پيش آيد كه چرا ابراهيم دربارۀ يك قوم آلودۀ گنهكار به گفتگو برخاسته و با رسولان پروردگار كه مأموريت آنها به فرمان خداست به مجادله پرداخته است(و به همين دليل در آيه تعبير به«يجادلنا»شده،يعنى با ما مجادله مىكرد)در حالى كه اين كار از شأن يك پيامبر،آن هم پيامبرى به عظمت ابراهيم دور است.
لذا بلافاصله در آيۀ بعد مىگويد:«ابراهيم،بردبار،بسيار مهربان و بازگشتكننده ( بهسوى خدا)بود».
در واقع با اين سه جمله پاسخ سربسته و كوتاهى به اين سؤال داده شده است.(ج ١٧٥/٩.)
ر و غ
راغ:(ذاريات٢٦/.)[*]
از مادّۀ«روغ»(بر وزن شوق)به معنى توجه و تمايل به چيزى،به صورت پنهانى و مخفيانه،يا به صورت توطئه و تخريب است،«راغب»در كتاب مفردات مىگويد:«روغ»به معنى«حركت كردن توأم با يك نقشۀ پنهانى»است.
آيۀ مورد بحث اشاره به ميهماننوازى و سخاوت ابراهيم(ع)است كه براى پذيرايى ميهمانان خود فورا دست به كار شد«پنهانى بهسوى خانوادۀ خود رفت و گوسالهاى فربه و بريانى براى آنها آورد»(فَرٰاغَ إِلىٰ أَهْلِهِ فَجٰاءَ بِعِجْلٍ سَمِينٍ)ذاريات٢٦/.
چرا ابراهيم چنين كرد؟براى اين كه ممكن بود اگر ميهمانان متوجه شوند مانع از چنين پذيرايى پرهزينهاى گردند،امّا چرا ابراهيم براى ميهمانهاى معدود كه به گفته بعضى سه نفر و حد اكثر دوازده نفر بودند،غذاى فراوان و مفصل تهيه كرد،اين به خاطر آن است كه معمولا اشخاص سخاوتمند هرگاه ميهمانى براى آنها فرارسد تنها بهاندازۀ ميهمانان غذا تهيه نمىكنند، بلكه غذايى فراهم مىسازند كه علاوه بر ميهمانان تمام كسانى كه براى آنان كار مىكنند در آن شريك و سهيم باشند و حتى همسايگان و نزديكان و اطرافيان ديگر را هم در نظر مىگيرند، بنابراين هرگز چنين غذاى اضافى اسراف محسوب نمىشود و اين معنى امروز هم در ميان
[*]فَرٰاغَ إِلىٰ أَهْلِهِ فَجٰاءَ بِعِجْلٍ سَمِينٍ.ذاريات٢٦/.