آيه مورد بحث سخن از مشركان و برنامه‌هاى غلط آنها مى‌گويد و با ترسيم جالب و گويايى از وضع بتها و معبودهاى ساختگى و ضعف و ناتوانى آنها بيان مى‌كند و بطلان اعتقاد مشركان را به روشنترين وجهى آشكار مى‌سازد،زيرا اگر همۀ بتها و همه معبودهاى مشركان و حتى همۀ دانشمندان و متفكران و مخترعان بشر دست به دست هم بدهند قادر بر آفرينش مگسى نيستند.

آيه مى‌فرمايد نه تنها قادر نيستند مگسى بيافرينند بلكه از مقابله با يك مگس نيز عاجزند،چرا كه «اگر مگس چيزى از آنها را بربايد نمى‌توانند آن را بازپس گيرند»(وَ إِنْ يَسْلُبْهُمُ الذُّبٰابُ شَيْئاً لاٰ يَسْتَنْقِذُوهُ مِنْهُ)حج٧٣/.

موجودى به اين ضعيفى و ناتوانى كه حتى در مبارزه با يك مگس شكست مى‌خورد چه جاى اين دارد كه او را حاكم بر سرنوشت خويش بدانند!...(ج ١٧٢/١٤.)

س‌ل‌ح

اَسْلِحَة:(نساء١٠٢/.)[*]

جمع«سلاح»اسم جامعى است براى تمام ابزارهاى جنگى.

آيۀ مورد بحث،كيفيت نماز خوف را كه به هنگام جنگ بايد خوانده شود به مسلمانان تعليم مى‌دهد،خطاب به پيامبر(ص)مى‌فرمايد:«هنگامى كه در ميان آنها هستى و براى آنها نماز جماعت بر پا مى‌دارى بايد مسلمانان به دو گروه تقسيم شوند،نخست عده‌اى با حمل اسلحه با تو به نماز بايستند»(وَ لْيَأْخُذُوا أَسْلِحَتَهُمْ)نساء١٠٢/.

سپس هنگامى كه اين گروه سجده كردند(و ركعت اول نماز آنها تمام شد،تو در جاى خود توقف مى‌كنى)و آنها با سرعت ركعت دوم را تمام كرده و به ميدان نبرد بازمى‌گردند و در برابر دشمن مى‌ايستند)و گروه دوم كه نماز نخوانده‌اند،جاى گروه اول را مى‌گيرند و با تو نماز مى‌گزارند.

گروه دوم نيز بايد وسايل دفاعى و اسلحه را با خود داشته باشند و بر زمين نگذارند(وَ لْيَأْخُذُوا حِذْرَهُمْ وَ أَسْلِحَتَهُمْ)نساء١٠٢/.

اين طرز نماز گزاردن براى اين است كه دشمن شما را غافلگير نكند،زيرا دشمن همواره در كمين است كه از فرصت استفاده كند و دوست مى‌دارد كه شما از سلاح و متاع خود غافل

[*]...وَ لْيَأْخُذُوا أَسْلِحَتَهُمْ...«...و بايد سلاحهاى خود را با خود برگيريد...»نساء١٠٢/.