شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٥٧٥ - اصحاب السّعير (ملك١٠/ )
و اين امر در قيامت رمزى و نشانهاى براى مؤمنان نيكوكار و اهل نجات است،چنان كه بارها در آيات قرآن به آن اشاره شده.
يا اين كه«ميمنه»از مادّۀ«يمن»به معنى«سعادت و خوشبختى»گرفته شده و به اين ترتيب،اين گروه،گروه سعادتمندان و خوشبختانند.(ج ٢٠٣/٢٣٣.)
اَصْحٰابُ الْمَشْأَمَة:(واقعه٩/.)[*]
به گروهى بدبخت و تيرهروز و بيچاره و بينوا اطلاق شده است كه نامۀ اعمالشان را به دست چپشان مىدهند كه خود نشانه و رمزى است براى تيرهبختى و جرم و جنايت آنها.
در آيۀ مورد بحث،تعبير به«مٰا أَصْحٰابُ الْمَشْئَمَةِ»شده است كه در اين جا نهايت بدبختى و شقاوت آنها را منعكس مىسازد و چنان كه مىدانيم«مشئمه»از مادّۀ«شؤم»گرفته شده است.
(ج ٢٠٣/٢٣.)
اصحاب القبور:(ممتحنه١٣/.)[**]
در اين آيه«اصحاب القبور»كنايه از كافران مدفون در قبرهاست كه آنها از نجات خود نااميد و مأيوس مىباشند،آيه مىگويد:
«اى كسانى كه ايمان آوردهايد با قومى كه خداوند آنها را مورد غضب قرار داده دوستى نكنيد،آنها از آخرت مأيوسند همان گونه كه كفار مدفون در قبرها مأيوس مىباشند»ممتحنه١٣/.
با توجه به آيۀ فوق،مردگان كفار در جهان برزخ نتايج كار خود را مىبينند و راه بازگشت براى جبران ندارند،لذا بكلى مأيوسند.(ج ٥٢/٢٤.)
اصحاب السّعير:(ملك١٠/.)[***]
به معنى«ياران آتش افروخته»و كنايه از دوزخيان است.
در آيۀ مورد بحث سخن از كسانى مىگويد كه راه كفر و شرك را پيش مىگيرند و همچون شياطين،عذاب الهى را به جان مىخرند.اين افراد،دليل بدبختى و گمراهى خود را چنين بيان
[*]وَ أَصْحٰابُ الْمَشْئَمَةِ مٰا أَصْحٰابُ الْمَشْئَمَةِ.واقعه٩/.
[**]...قَدْ يَئِسُوا مِنَ الْآخِرَةِ كَمٰا يَئِسَ الْكُفّٰارُ مِنْ أَصْحٰابِ الْقُبُورِ.ممتحنه١٣/.
[***]وَ قٰالُوا لَوْ كُنّٰا نَسْمَعُ أَوْ نَعْقِلُ مٰا كُنّٰا فِي أَصْحٰابِ السَّعِيرِ.ملك١٠/.