شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٦٤١ - صوت (لقمان١٩/ )
پيشامدى است كه به انسان مىرسد،گويى انسان را قصد مىكند.آيۀ مورد بحث دربارۀ معرفى صابران است،مىفرمايد:«آنها كسانى هستند كه هرگاه مصيبتى به آنها رسد مىگويند ما از آن خدا هستيم و بهسوى او بازمىگرديم »بقره١٥٦/.
توجه به اين واقعيت كه همه از او هستيم اين درس را به ما مىدهد كه از زوال نعمتها هرگز ناراحت نشويم،چرا كه همۀ اين مواهب بلكه خود ما تعلق به او داريم،يك روز مىبخشد و روز ديگر مصلحت مىبيند و از ما بازمىگيرد و هر دو صلاح ماست.(ج ٥٢٥/١.)
صواب:(نبأ٣٨/.)[*]
به فتح صاد به معنى«حق و درست»(ضد خطا)است،چرا كه حقيقت را درك كرده است، چنان كه در آيه آمده است:«...و هيچيك جز به اذن خداوند رحمان سخن نمىگويد و آنكس كه سخن مىگويد جز صواب و حق نمىگويد»(وَ قٰالَ صَوٰاباً)يعنى گفتار حق و مطابق با عقل و حكمت.(ج ٥٦/٢٦.)
صيّب:(بقره١٩/.)[**]
به معنى«باران»و اصل آن«صيوب»بوده است به سكون يا و كسر واو(بر وزن فيعل)،از صاب،يصوب.در اين واژه،«واو»،به«يا»قلب و در آن ادغام شده،مانند سيّد.
«راغب»در كتاب مفردات،اين واژه را به معنى«ابر»گرفته و مىگويد ابرى كه ويژۀ باران مفيد و سودمند است،چنان كه شاعر گفته است:فكانما صابت عليه سحابة.«گويى ابرى بهارى و سودمند برآن باريده»قرآن مىگويد:«يا همانند بارانى كه در شب تاريك،توأم با رعد و برق و صاعقه(بر سر رهگذرانى)ببارد...»بقره١٩/.(ج ١١٢/١.)
ص و ت
صوت:(لقمان١٩/.)[***]
آوازى است كه از برخورد دو چيز بهواسطۀ خرق هوا به گوش مىرسد.
[*]...لاٰ يَتَكَلَّمُونَ إِلاّٰ مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمٰنُ وَ قٰالَ صَوٰاباً.نبأ٣٨/.
[**]أَوْ كَصَيِّبٍ مِنَ السَّمٰاءِ فِيهِ ظُلُمٰاتٌ وَ رَعْدٌ وَ بَرْقٌ...بقره١٩/.
[***]...وَ اغْضُضْ مِنْ صَوْتِكَ إِنَّ أَنْكَرَ الْأَصْوٰاتِ لَصَوْتُ الْحَمِيرِ.لقمان١٩/.