شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٣٦ - يَدُعُّ (ماعون٢/ )
هلاك كشاند.
تفسير نمونه در تناسب اين معنى به نقل از مفسران بيانات گوناگونى اظهار مىدارد و مىنويسد:
اين تعبير كنايه از فسق و گناه است،چرا كه اهل تقوا و صلاح،خود را آشكار مىسازند، در حالى كه افراد آلوده و گنهكار خود را پنهان مىدارند،چنان كه سخاوتمندان عرب خيمههاى خود را در نقاط مرتفع مىزدند و شبها آتش روشن مىكردند تا نيازمندان در طول شب و روز به سراغشان بروند و مورد محبت آنها واقع شوند،ولى افراد بخيل و لئيم در زمينهاى پست خيمه بر پا مىكردند تا كسى به سراغ آنان نيايد! و گاه گفتهاند منظور اين است كه گنهكاران خود را لابلاى صالحان پنهان مىكنند.
يا اين كه نفس خود يا هويت انسانى خويش را در معاصى و گناه پنهان مىدارند.
يا معاصى و گناه را در درون نفس خود مخفى مىكنند.
و در هر حال كنايهاى است از آلودگى به گناه و معصيت و خوهاى شيطانى و درست در نقطۀ مقابل تزكيه است.
جمع تمام اين معانى در مفهوم وسيع آيه بىمانع است.(ج ٤٨/٢٧-٤٩ با استفاده از منابع ذكر شده در متن)
د ع ع
يَدُعُّ:(ماعون٢/.)[*]
از مادّۀ«دع»(بر وزن حدّ)به معنى«دفع شديد و راندن توأم با خشونت و عنف»است [دَعَّ،يَدُعُّ،دعّاً].
در سورۀ ماعون،نخست پيغمبر اكرم(ص)را مخاطب قرار داده و آثار شوم انكار روز جزا را در اعمال منكران بازگو مىكند و مىگويد:
«آيا كسى كه روز جزا را پيوسته انكار مىكند مشاهده كردى؟»سپس بىآنكه در انتظار پاسخ اين سؤال بماند مىافزايد:
«او همان كسى است كه يتيم را با خشونت مىراند!»(فَذٰلِكَ الَّذِي يَدُعُّ الْيَتِيمَ).ماعون٢/.
[*]فَذٰلِكَ الَّذِي يَدُعُّ الْيَتِيمَ.ماعون٢/.