ولى با توجه به اين كه آيه مطلق است و در جمله‌هاى بعد هم سخن از علم به ميان آمده و هم از تمام مواهب(أُوتِينٰا مِنْ كُلِّ شَيْءٍ)دليلى ندارد كه مفهوم آيه را محدود كنيم،بنابراين سليمان وارث همه مواهب پدرش داود شد.

در آيۀ ٧٨ سورۀ انبياء،اشاره به داورى و قضاوت داود و سليمان شده است:گرچه قرآن ماجراى اين محاكمه و دادرسى را كاملا سربسته بيان كرده،ولى در روايات اسلامى و گفتار مفسران بحثهايى زيادى پيرامون آن به چشم مى‌خورد.

جمعى گفته‌اند داستان به اين قرار بوده كه:گلۀ گوسفندانى شبانه به تاكستانى وارد مى‌شوند و برگها و خوشه‌هاى انگور را مى‌خورند و ضايع مى‌كنند،صاحب باغ شكايت نزد داود مى‌برد، داود حكم مى‌دهد كه در برابر اين خسارت بزرگ بايد تمام گوسفندان به صاحب باغ داده شود.

سليمان كه در آن زمان كودك بود به پدر مى‌گويد:اى پيامبر بزرگ خدا!اين حكم را تغيير ده و تعديل كن!پدر مى‌گويد چگونه؟در پاسخ مى‌گويد:

گوسفندان بايد به صاحب باغ سپرده شوند تا از منافع آنها و شير و پشمشان استفاده كند و باغ به دست صاحب گوسفندان داده شود تا در اصلاح آن بكوشد،هنگامى كه باغ به حال اول بازگشت به صاحبش تحويل داده مى‌شود و گوسفندان نيز به صاحبش بر مى‌گردد و خداوند(طبق آيه بعد)حكم سليمان را تأييد كرد.

اين مضمون در روايتى از امام باقر و امام صادق(ع)نقل شده است[١].

از آيه ٣١ سورۀ ص،چنين بر مى‌آيد كه روزى به هنگام عصر،سليمان از اسبان تيزرو و چابك خود كه براى ميدان جهاد آماده كرده بود سان مى‌ديد و مأموران با اسبهاى مزبور از جلو او رژه مى‌رفتند و از آنجا كه يك پادشاه عادل و صاحب نفوذ بايد ارتشى نيرومند داشته باشد و يكى از وسايل مهم ارتش مركبهاى تندرو است،اين توصيف در قرآن به عنوان يك نمونه از كار او بازگو شده است.(ج ٤٦٦/١٣،ج ٤١٧/١٥ و ٤٣٥،ج ٤٣/١٨-٤٤،ج ٢٧٢/١٩.)

س‌ل‌و

سَلْوىٰ:(بقره٥٧/.)[*]

مفسران در تفسير اين كلمه سخن بسيار گفته‌اند كه نيازى به ذكر همۀ آنها نيست بهتر است

[١]مجمع البيان،ذيل آيه.

[*]...وَ أَنْزَلْنٰا عَلَيْكُمُ الْمَنَّ وَ السَّلْوىٰ...«...و با«منّ»و«سلوى»از شما پذيرايى به عمل آورديم...»بقره٥٧/.