شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ١٧٨ - ذو القرنين (كهف٨٣/ )
و سبب انقطاع و فرار و گريختن مىشود.آيۀ مورد بحث درباره اصحاب كهف است،مىفرمايد:
«منظرۀ آنها چنان رعبانگيز بود كه اگر به آنها نگاه مىكردى فرار مىنمودى و سر تا پاى تو از ترس و وحشت پر مىشد»(وَ لَمُلِئْتَ مِنْهُمْ رُعْباً)كهف١٨/.
اين اولين و آخرينبار نيست كه خداوند بهوسيلۀ رعب و ترس يك سپر حفاظتى به دور بندگان با ايمانش ايجاد مىكند،در آيات سورۀ آل عمران آيه ١٥١ نيز به صحنهاى از همين امر بر مىخوريم كه خداوند مىگويد:
سَنُلْقِي فِي قُلُوبِ الَّذِينَ كَفَرُوا الرُّعْبَ...«ما بزودى در دلهاى كافران ترس و وحشت مىافكنيم» در دعاى ندبه نيز دربارۀ پيامبر اسلام(ص)مىخوانيم:
«خداوندا تو پيامبرت را بهوسيله رعب و وحشتى كه در دل دشمنانش افكندى يارى كردى».
اما اين كه اين رعب و وحشت كه از مشاهده اصحاب كهف سراسر وجود بيننده را پر مىكرد به خاطر ظاهر جسمانى آنها بود،يا يك نيروى مرموز معنوى در اين زمينه كار مىكرد؟ در آيات قرآن سخنى از آن نيامده،هرچند مفسران بحثهايى دارند كه چون دليلى بر آنها نبود از ذكر آنها صرف نظر مىكنيم.(ج ٣٧١/١٢.)
ر ع د
رَعْد:(رعد١٣/.)[*]
مىدانيم از نظر علمى پيدايش برق به خاطر آن است كه دو قطعۀ ابر با الكتريسيتههاى مختلف(مثبت و منفى)به هم نزديك مىشوند و درست همانند سر دو سيم برق كه به هنگام نزديكى جرقه مىزند آنها نيز جرقۀ عظيمى ايجاد مىكنند و به اصطلاح تخليه الكتريكى مىشوند.
اگر جرقههاى كوچكى كه از سر دو سيم در برابر چشم ما آشكار مىشود صداى خفيفى دارند،در عوض صداى جرقه آسمانى برق به خاطر گسترش ابر و بالا بودن ميزان الكتريسيته به قدرى شديد است كه«رعد»به وجود مىآورد.
و هرگاه قطعه ابرى كه داراى الكتريسيته مثبت است به زمين كه هميشه الكتريسيته منفى دارد نزديك شود،جرقه در ميان زمين و ابر ايجاد مىشود كه آن را«صاعقه»مىگويند.
*)وَ يُسَبِّحُ الرَّعْدُ بِحَمْدِهِ...«و رعد تسبيح و حمد او مىگويد...»رعد١٣/.